ב"ה, י"ב ניסן תשי"ח
ברוקלין
ברכה ושלום!
נאך א גאר ליינגערן שווייגען איז מיר אנגעקומען אייער בריף פון יו"ד ניסן, און זעלבסט פארשטענדליך אז עס האט מיר צער פארשאפט צו לייענען אין עם, אז אין דעם ענין פון אייער זון.. שליט"א, איז פארלויפיג קיינע נייעס פראן, און איר שרייבט ניט וועגען דעם קיינע ערקלערונג, און פון אייער זון שי' - אויב איך האב קיין טעות, איז זינט פון פאר ראש השנה, האב איך בכלל קיינע בריף פון עם, און אויך דענסטמאל, האט ער וועגען דעם ענין ניט געשריבען,
ניט וויסענדיק גענוי די סיבה פון דאס אויבען געזאגטע, בין איך אבער משער, אז דאס איז פון קלייבען און שטעלען זיך אויף פרטים אזעלכע וועלכע זיינען גאר ניט וויכטיג, און עס וואונדערט מיר אויף עם, ווי קומט דאס צו עם, וואס זיכער ווייס ער דאך אז עס שטימט ניט אזא שטעל מיט דער פאדערונג פון תורתנו תורת חיים, און בפרט אייער זון שי' וועלכער האט געלערענט פילע יארען אין ישיבת תומכי תמימים, און פירט זיך אויף אין אלע אנדערע זאכען לויט דער אנווייזונג פורת תורת החסידות, או קומענדיג צו אזא העכסט וויכטיגען ענין און א העכסט וויכטיגע מצוה, וויל מען ניט מקיים זיין וואס די תורה זאגט אן אין דעם,
זעלבסט פארשטענדליך, אז איך מיין ניט אז מען דארף טען א שידוך מיט פארמאכטע אויגען, ניט וויסענדיג וואס און ווען, אבער נאך א גאר גאר לאנגע צייט וואס איך האב גערעט מיט עם און שפעטער אויך געשריבען, אז מען מוז טען ענערגיש וועגען א שידוך, איז שוין לאנג געווען די מעגליכקייט צו אפשטעלען זיך אויף איינע פון די הצעות וועלכע זיינען געווען אין פארלויף פון דער צייט, און בפרט בארצנו הק' ת"ו וואס דארטען איז דער קרייז פון פאסענדע פארשלאגען מער גרעסער ווי אין אנדערע מדינות, אויך (איז) פארשטענדליך, אז מיין שרייבען דאס צו אייך, איז ניט געמיינט צו פארשאפען אייך צער ח"ו, נאר צו אויפמערקזאם מאכען פילייכט האט איר איינפלוס אדער אנדערע וועלכע קענען בעאיינפלוסען אייער זון שי' צו ענדערן קארדינאל זיין צוגאנג צו דעם ענין און אין איינקלאנג מיט דער אנווייזונג פון תורתנו הק' ווי פריער געזאגט.
איך בין גאר ניט דאגעגען, אויב איר ווילט וויזען דאס געשריבענע אייער זון שי' און לאז דאס אבער צו אייער איינזעהן, ויהי רצון אזוי ווי מיר דערנעהנטערן זיך צו די פרייליכע טעג פון פסח, וואס מ'האט געזעהן די חסדים פון השי"ת אויך מיט די פליישיגע אויגען, און אפילו אין אזעלכע זאכען וועלכע זיינען געווען פארבונדען מיט גרויסע שוועריקייטען און נאך מער ווי דער ענין פון אייער זון שי', זאל דאס אויך זיין א מזל'דיקע שעה אז אין גיכן זאלט איר קענען אנזאגען א גוטע בשורה אין דעם.
וואס איר שרייבט אין שלוס פון אייער בריף, אז אויך בא אנדערע נעמט דאס צייט, איז די פאלען וואס איך ווייס, איז דאס מערסטענס דורך סיבות אויף וועלכע מ'האט ניט קיין קאנטראל, אבער ווי געזאגט אין דעם פאל, נעם איך אן אז דאס איז צוליב א מחשבה וועלכע שטערט, און דאס שטעלען זיך אויף פרטים וועלכע זיינען דורכאויס ניט וויכטיגע.
בברכה צו א כשר'ן און א פרייליכען פסח
בשם כ"ק אדמו"ר שליט"א
מזכיר
נ"ב.
איך וואלט געשריבען דירעקט צו אייער זון שי' אבער טו עס ניט צוליב ניט וויסען די סיבה פארוואס ער שרייבט ניט צו מיר, וועט איר זיכער עם איבערגעבען דעם אינהאלט פון דאס געשריבענע אדער דעם גאנצען בריף, איך וויל נאר צוגעבען דערמיט א ברכה פאר עם לחג פסח כשר ושמח און א גוטען שידוך בקרוב ממש.
The holy letters of the Rebbe, Volume 17, letter 6181.
Boruch Hashem, 12 Nissan 5718, Brooklyn.
To a woman,
Bracha v’shalom.
After a lengthy interruption, I received your letter from the 10th of Nissan. It caused me pain to read that regarding your son, may he live, there is still no news about a shidduch.
You write that at present there is no development, yet you do not explain the reason for this lack of progress. Likewise, your son himself, may he live, has not written to me for some time—if I am not mistaken, not since before Rosh Hashanah—and even when he did write, he did not address this matter.
Since I do not know the exact cause, I can only assume that the delay is due to excessive selectiveness and an insistence on details that are not essential. This is surprising, especially considering that your son studied for many years in Yeshivas Tomchei Tmimim and conducts himself in other areas according to the teachings of Chassidus. How is it possible that in such a fundamental matter, which is a central mitzvah in the Torah, he does not act in accordance with its directives?
It is understood that one should not approach a shidduch blindly or without due consideration. However, after such a long period, during which I have spoken and written about the need to actively pursue this matter, it is difficult to understand why none of the many suggestions presented have been accepted. Especially in Eretz HaKodesh, may it be built and established, where the pool of suitable matches is even greater, there has certainly been sufficient opportunity to find an appropriate match.
I wish to emphasize that my previous writing was not intended to cause distress, G-d forbid, but to draw your attention to the matter. Perhaps you, or others who have influence, can encourage your son to change his approach and align it with the guidance of our holy Torah.
I have no objection if you choose to show him this letter, and I leave this to your discretion.
As we approach the days of Pesach, when we recall the kindness of Hashem that was revealed even in the most difficult circumstances—bringing the Jewish people out of Egypt despite great obstacles—it is my hope that in a similarly auspicious hour you will soon be able to share good news in this matter.
Regarding your comment that others also experience delays, it is often the case that such delays are due to factors beyond their control. In this situation, however, it appears that the delay stems from avoidable considerations—placing importance on details that are not truly significant.
With blessing for a kosher and happy Pesach.
(P.S.) I would have written directly to your son, but I have refrained from doing so since I do not understand why he has not been in contact. You should certainly convey to him the contents of this letter, or show it to him in full. I also extend to him a blessing for a kosher and happy Pesach, and that he should merit a good shidduch very soon.
SUMMARY:
The Rebbe expresses concern over delays in a shidduch, attributing it to unnecessary selectiveness. He urges a change in approach, emphasizing that marriage is a vital mitzvah, and encourages the family to take action so that good news should come soon.
אגרות קודש של הרבי, כרך י"ז, אגרת ו'קפ"א.
ברוך ה', י"ב ניסן תשי"ח, ברוקלין.
אל אשה,
ברכה ושלום.
לאחר הפסקה ממושכת קיבלתי את מכתבך מיום י' ניסן, והצטערתי לקרוא כי בנוגע לבנך שיחי' אין כל חדשות בענין השידוך.
את כותבת שאין כל התקדמות, אך אינך מפרטת את הסיבה לכך. גם בנך עצמו שיחי' לא כתב לי מזה זמן רב—אם אינני טועה מאז לפני ראש השנה—וגם אז לא הזכיר את ענין השידוך.
מאחר שאינני יודע את הסיבה המדויקת, אני מניח שהדבר נובע מדקדוק יתר ועמידה על פרטים שאינם עיקריים. הדבר תמוה ביותר, בפרט שבנך למד שנים רבות בישיבת תומכי תמימים ומתנהג בשאר ענייניו על פי הוראות תורת החסידות. כיצד יתכן שבענין כה יסודי, שהוא מצוה חשובה בתורה, אין הוא נוהג כפי הדרכת התורה?
מובן שאין לעשות שידוך בעיניים עצומות, אך לאחר זמן כה ממושך שבו דיברתי וכתבתי שיש לפעול בענין זה במרץ, היה מקום לעצור על אחת ההצעות שהוצעו במשך הזמן. בפרט בארץ הקודש תיבנה ותכונן, שבה מצויים יותר הצעות מתאימות.
ברצוני להדגיש כי כתיבתי אינה כדי לגרום צער ח"ו, אלא כדי לעורר תשומת לבך. יתכן שיש בידך, או ביד אחרים, להשפיע על בנך שיחי' לשנות את גישתו ולנהוג בהתאם להוראות תורתנו הקדושה.
אין לי התנגדות שתראי לו מכתב זה, והדבר תלוי בשיקול דעתך.
ובהתקרב ימי חג הפסח, שבהם אנו רואים את חסדי ה' גם בדברים שהיו כרוכים בקשיים גדולים—כמו יציאת מצרים—תקוותי שבשעה טובה ומוצלחת תבשרי בקרוב בשורות טובות בענין זה.
בנוגע למה שכתבת שישנם גם אחרים שמתעכב אצלם הדבר—בדרך כלל מדובר בסיבות שאינן בשליטתם. אך כאן נראה שהעיכוב נובע מהקפדה על פרטים שאינם עיקריים כלל.
בברכה לחג פסח כשר ושמח.
(נ.ב.) הייתי כותב ישירות לבנך, אך אינני עושה זאת מאחר שאיני יודע מדוע אינו כותב אלי. בוודאי תעבירי לו את תוכן מכתב זה או את כולו. ובזה הנני גם מברך אותו בחג פסח כשר ושמח ושיזכה לשידוך טוב בקרוב ממש.