ב"ה, י"ב ניסן תשי"ח
ברוקלין
ברכה ושלום!
נאך א גאר ליינגערן שווייגען איז מיר אנגעקומען אייער בריף פון יו"ד ניסן, און זעלבסט פארשטענדליך אז עס האט מיר צער פארשאפט צו לייענען אין עם, אז אין דעם ענין פון אייער זון.. שליט"א, איז פארלויפיג קיינע נייעס פראן, און איר שרייבט ניט וועגען דעם קיינע ערקלערונג, און פון אייער זון שי' - אויב איך האב קיין טעות, איז זינט פון פאר ראש השנה, האב איך בכלל קיינע בריף פון עם, און אויך דענסטמאל, האט ער וועגען דעם ענין ניט געשריבען,
ניט וויסענדיק גענוי די סיבה פון דאס אויבען געזאגטע, בין איך אבער משער, אז דאס איז פון קלייבען און שטעלען זיך אויף פרטים אזעלכע וועלכע זיינען גאר ניט וויכטיג, און עס וואונדערט מיר אויף עם, ווי קומט דאס צו עם, וואס זיכער ווייס ער דאך אז עס שטימט ניט אזא שטעל מיט דער פאדערונג פון תורתנו תורת חיים, און בפרט אייער זון שי' וועלכער האט געלערענט פילע יארען אין ישיבת תומכי תמימים, און פירט זיך אויף אין אלע אנדערע זאכען לויט דער אנווייזונג פורת תורת החסידות, או קומענדיג צו אזא העכסט וויכטיגען ענין און א העכסט וויכטיגע מצוה, וויל מען ניט מקיים זיין וואס די תורה זאגט אן אין דעם,
זעלבסט פארשטענדליך, אז איך מיין ניט אז מען דארף טען א שידוך מיט פארמאכטע אויגען, ניט וויסענדיג וואס און ווען, אבער נאך א גאר גאר לאנגע צייט וואס איך האב גערעט מיט עם און שפעטער אויך געשריבען, אז מען מוז טען ענערגיש וועגען א שידוך, איז שוין לאנג געווען די מעגליכקייט צו אפשטעלען זיך אויף איינע פון די הצעות וועלכע זיינען געווען אין פארלויף פון דער צייט, און בפרט בארצנו הק' ת"ו וואס דארטען איז דער קרייז פון פאסענדע פארשלאגען מער גרעסער ווי אין אנדערע מדינות, אויך (איז) פארשטענדליך, אז מיין שרייבען דאס צו אייך, איז ניט געמיינט צו פארשאפען אייך צער ח"ו, נאר צו אויפמערקזאם מאכען פילייכט האט איר איינפלוס אדער אנדערע וועלכע קענען בעאיינפלוסען אייער זון שי' צו ענדערן קארדינאל זיין צוגאנג צו דעם ענין און אין איינקלאנג מיט דער אנווייזונג פון תורתנו הק' ווי פריער געזאגט.
איך בין גאר ניט דאגעגען, אויב איר ווילט וויזען דאס געשריבענע אייער זון שי' און לאז דאס אבער צו אייער איינזעהן, ויהי רצון אזוי ווי מיר דערנעהנטערן זיך צו די פרייליכע טעג פון פסח, וואס מ'האט געזעהן די חסדים פון השי"ת אויך מיט די פליישיגע אויגען, און אפילו אין אזעלכע זאכען וועלכע זיינען געווען פארבונדען מיט גרויסע שוועריקייטען און נאך מער ווי דער ענין פון אייער זון שי', זאל דאס אויך זיין א מזל'דיקע שעה אז אין גיכן זאלט איר קענען אנזאגען א גוטע בשורה אין דעם.
וואס איר שרייבט אין שלוס פון אייער בריף, אז אויך בא אנדערע נעמט דאס צייט, איז די פאלען וואס איך ווייס, איז דאס מערסטענס דורך סיבות אויף וועלכע מ'האט ניט קיין קאנטראל, אבער ווי געזאגט אין דעם פאל, נעם איך אן אז דאס איז צוליב א מחשבה וועלכע שטערט, און דאס שטעלען זיך אויף פרטים וועלכע זיינען דורכאויס ניט וויכטיגע.
בברכה צו א כשר'ן און א פרייליכען פסח
בשם כ"ק אדמו"ר שליט"א
מזכיר
נ"ב.
איך וואלט געשריבען דירעקט צו אייער זון שי' אבער טו עס ניט צוליב ניט וויסען די סיבה פארוואס ער שרייבט ניט צו מיר, וועט איר זיכער עם איבערגעבען דעם אינהאלט פון דאס געשריבענע אדער דעם גאנצען בריף, איך וויל נאר צוגעבען דערמיט א ברכה פאר עם לחג פסח כשר ושמח און א גוטען שידוך בקרוב ממש.
B"H, 12 Nissan 5718.
Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
After a very long silence, I have received your letter from the 10th of Nissan. Naturally, it pained me to read that there is still no news regarding your son shlita in this matter, and you do not provide any explanation. As for your son—unless I am mistaken—I have not received any letters from him since before Rosh Hashanah, and even then he did not write about this matter. Not knowing the exact reason for what was mentioned above, I surmise that it is due to focusing on details that are really not important. I am surprised at him; how does this come to him? Surely he knows that such an approach does not align with the demands of our Torah of Life. Especially your son shlita, who studied for many years in Yeshivas Tomchei Temimim and conducts himself in all other matters according to the guidance of Toras HaChassidus—so when it comes to such an extremely important matter and mitzvah, why would one not fulfill what the Torah instructs? Of course, I do not mean that one should enter into a shidduch blindly, without knowing what or when. But after such a very long time since I spoke with him—and later also wrote—that one must act energetically regarding a shidduch, there has long been the opportunity to settle on one of the suggestions that have arisen during this period. Especially in our Holy Land tuchta (may it be rebuilt), where the circle of suitable proposals is much greater than in other countries.
Also, it is understood that my writing this to you is not meant to cause you pain G‑d forbid, but rather to draw your attention—perhaps you have influence or know others who can influence your son shlita—to change his fundamentally flawed approach to this matter and bring it into alignment with the guidance of our holy Torah as mentioned earlier.
I am certainly not opposed if you wish to show what I have written here to your son shlita—but leave this to your discretion.
May it be G‑d's will—as we approach the joyous days of Pesach when we saw G‑d's kindnesses with our own eyes—even in matters connected with great difficulties and even more so than your son's situation—that this too should be an auspicious time so that soon you will be able to report good news about this matter.
Regarding what you wrote at the end of your letter—that for others as well it takes time—in the cases I know of, most often it is due to reasons beyond one's control. But as said above, in this case I assume it is because of a thought process that hinders things: focusing on details which are generally unimportant.
Blessings for a kosher and joyous Pesach.
In the name of the Rebbe shlita,
Secretary
P.S. I would have written directly to your son shlita but do not do so because I do not know why he does not write to me. You will surely convey the content or even the entire letter to him. I only wish to add a blessing for him: for a kosher and happy Pesach and a good shidduch very soon.
Summary
The Rebbe teaches that unnecessary stringency or hesitation can hinder finding a suitable match. One should act energetically and practically in pursuing a shidduch while trusting in G‑d's kindness and following Torah guidance.