ב"ה, י"ז אדר, תשי"ח
ברוקלין.
שלום וברכה!
אין ענטפער אויף דיין בריף פון ט"ו אדר שושן פורים אין וועלכן דו שרייבסט וועגען דיין מצב ברוחניות, און פרעגסט עצות אין דעם וכו',
זיכער האסט דו בא דיר דעם ספר תניא, וועסט דו דארט געפינען א ענטפער אויף אלע דיינע שאלות, און געוויס האסט דו דעם תניא מיט דעם מפתח ענינים, וועלכער וועט גרינגער מאכען דעם זוכן.
וואס דו פרעגסט, מזה וואס עס ווערט דערציילט אין ספרים און אויך בעל פה, וועגען אזעלכע וואס אין די יונגע יארען זיינען זיי געווען עילוים און גדולים בישראל, בכלל וואס איז די נוצען פון פרעגען קושיות, פארוואס אין דיעותיהם שוות, און בפרט ווי ערקלערט אין תניא ריש פרק ד' אז השגת התורה איז תלוי' ביכולת השגתו ושרש נפשו למעלה, און ווי ערקלערט אויך אין פרק ל' אויף דער משנה והוי שפל רוח בפני כל האדם, אז יעדער האט זיין מעלה לגבי דעם צווייטען, אזוי ווערט אויך דערמאנט אין אגרת הקדש סוף סי' ז' אז די הצלחה פון א באשטימטען מענשן אין א באשטימטער מצוה, איז דאס כך עלה ברצונו יתברך, און עס וואונדערט מיר דער גאנצער שטעל דיינער, ווארום דער תכלית פון א מענשן איז ניט איבערשטייגען און זיין גרעסער פון דעם צווייטען, נאר ווי הודעת המשנה, אני נבראתי לשמש את קוני, און אויב הקב"ה וויל אז איינער זאל זיין גרויס אין מצות הצדקה און דער אנדערער אין תורה, וכיו"ב, דארף יעדערער אויספילען כוונת הבורא צו וואס עס איז באשטימט,
זעלבסט פארשטענדליך אז דאס איז נאר געזאגט בהנוגע (אגה"ק שם) צו זירוז והעדפה, אבער אלע אידען זיינען מחויב אין אלע תרי"ג מצות ותלמוד תורה כנגד כולם.
בברכה,
בשם כ"ק אדמו"ר שליט"א
מזכיר
נ.ב.
זיכער ווייסט דו פון די דריי שיעורים דחומש תהלים ותניא הידועים און אלענספאל וועסט דו היטען זיי פון איצטער אן און ווייטער, און אויך געבען א פאר סענט אויך צדקה יעדער וואכען טאג אינדערפריה פארן דאוונען.
The Rebbe writes that he is responding to the writer’s letter in Yiddish from the 15th of Adar, Shushan Purim, in which the writer describes his spiritual state and asks for guidance on how to improve and elevate himself.
The Rebbe first directs him to the Tanya, explaining that within it he will find answers to his questions. The Rebbe notes that many editions of Tanya include an index of topics, which will help him locate the relevant discussions that address his concerns.
The writer had also raised another question. In various seforim it is related that certain individuals were already recognized as extraordinary in their youth — young prodigies and great scholars of Israel. The writer wonders why he himself does not possess such natural brilliance and must struggle much more in his spiritual growth.
The Rebbe responds that generally such questions are not productive. Asking why people differ in their abilities does not lead to a constructive outcome. As explained in Tanya (beginning of chapter 4), the ability to grasp Torah depends largely on the root of one’s soul above. Different souls have different capacities, and therefore people naturally differ in their intellectual abilities.
The Rebbe then references the explanation in Tanya chapter 30 regarding the Mishnah that instructs a person to be humble before every individual — “Vehevei shefal ruach bifnei kol adam.” The Alter Rebbe explains that even if someone may appear greater overall, every person possesses an advantage in some particular area. For that reason one can always find a reason to be humble before others.
Similarly, the Rebbe cites Iggeres HaKodesh, end of chapter 7, where it explains that a person’s success in a particular mitzvah is determined according to Hashem’s will. Each individual has a different spiritual assignment and therefore excels in different areas.
Because of this, the Rebbe expresses surprise at the writer’s perspective. The purpose of life is not to surpass others or to become the greatest among them. Rather, as the Mishnah states:
“אני נבראתי לשמש את קוני” — “I was created to serve my Creator.”
A person’s task is to fulfill the mission that Hashem has assigned to him. One individual may be distinguished in the mitzvah of tzedakah, another in Torah study, and another in different areas of service. Each person must focus on fulfilling the intention of the Creator within the circumstances that have been given to him.
The Rebbe clarifies that of course every Jew is obligated in all 613 mitzvos, and Torah study is incumbent upon all. However, when speaking about special excellence or particular strengths, each person may be guided toward different areas according to the will of Hashem.
Therefore, the Rebbe advises the writer not to concern himself with the achievements of others, but to focus on fulfilling his own service to the best of his ability.
In a postscript, the Rebbe adds a practical directive. He assumes the writer is familiar with the daily study schedule of Chitas — Chumash, Tehillim, and Tanya — and encourages him to maintain this practice regularly. In addition, the Rebbe advises that he give a few coins to tzedakah each weekday morning before davening.
Summary:
The Rebbe teaches that spiritual success is not measured by comparison with others. Abilities differ according to the root of each soul, and every person has unique strengths. One’s mission is to serve Hashem faithfully within one’s own role while strengthening daily Torah study and acts of charity.