ב"ה, אדר"ח טבת, תשי"ג
ברוקלין.
שלום וברכה!
איך האב באקומען אייער בריף, פון כ' כסלו, ער"ח טבת העבר, פארן פארען אויפן אהל פון כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, און האב דארטען מזכיר געווען אייך און אייערע בני בית שיחיו צו דעם וואס איר באדארפט.
ב) בנוגע אייער שאלה, אפשר זאלט איר זיך באזעצען אין א אנדער ארט, וואס דארטען איז פראן א סברא פון א גוטער דירה אין א גוטער סביבה, גוטע ארבעט און גוטע פרנסה וכו', און איר פרעגט מיין מיינונג אין דעם:
מיין מיינונג אין דעם איז - און איך בעט אייך איבערגעבען עס צו אנ"ש שיחיו פון כפר חב"ד, דאס זאל דינען אלס ענטפער אויך צו אייניגע פון זיי וואס האבען זיך געווענדעט צו מיר מיט אזא שאלה - און דאס איז פאלגענדע:
לויט אייער בריף - און אויך אלע ווייסען דאס - איז אייער אלעמענס נסיעה לאה"ק ת"ו געווען בחיי כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע בעלמא דין, און איר האט געהאט פון כ"ק מו"ח אדמו"ר בריף בנוגע צו דעם אופן פון אייער הסתדרות, און, ווי ער האט אייך געשריבען פילע מאל, אז איר זאלט זיך האלטען צוזאמען און אויפשטעלען דעם כפר חב"ד וכו' וכו'.
עס איז ידוע וואס שטייט אין חסידות אין פילע ערטער, אז בכלל איז דער ענין הפרנסה יעצט, על דרך ווי עס איז געווען דער מן אין מדבר, וואס דאס הייסט - באופן נסי, ווארום ע"פ שכל, איז קשין מזונותיו של אדם וכו' און אין די צייטען בפרט, במילא איז דאס נאר באופן נסי, מער ניט וואס צוליב דעם העלם הגלות, ווערט דאס - די פרנסה - געגעבען אין אזא אופן, אז עס איז דא א מקום לטעות וכו'. דאס איז אפילו אזוי אין חוץ לארץ, און בפרט אין ארץ ישראל, וועלכע איז נאך לע"ע בחורבנה, תובב"א, איז פארשטענדלעך אז דארטען איז דער ענין פון פרנסה גשמית נאך שווערער. דערפאר דארפמען זיך אנהאלטען אין די אלע זאכען, וואס מאכען דאס גרינגער, און ניט טאן ח"ו קיינע ענינים וועלכע זאלען מאכען דעם ענין נאך שווערער.
איינער פון די הויפט ענינים צו אויפנעמען ברכות, איז דער ענין האחדות, וכמ"ש בתניא פרק ל"ב, ומבואר בכמה מקומות בדא"ח, וגם בספרי מוסר, און עס איז פארשטענדלעך אין שכל אנושי. נאך א ענין אין דעם איז, אז מען דארף זיך אנהאלטען אין דעם צנור, וואס דער נשיא הדור, כ"ק מו"ח אדמו"ר, האט אנגעוויזען, ווארום אז מען פרואווט מיט אייגענע צנורות, איז אמאל טרעפט מען צו, און אמאל ח"ו ניט. נאך א דריטער ענין אין דעם איז, אז בכדי דורך די צנורות זאל גיין די השפעה במילואה, דארפמען זיך אנהאלטען אין די הוראות ודרכים פון דעם וואס האט אנגעוויזען אויף די צנורות, און ווער עס איז דער ממוצע המחבר מקור כל ההשפעות צו די מקבלים.
המורם מכל הנ"ל, אז דער ענין פון היפך האחדות ופירוד הלבבות... איז דאס ניט נאר היפך הרצון פון נשיאנו כ"ק מו"ח אדמו"ר, וואס דורך עם ווערען נמשך אלע השפעות, נאר יעדערער וועלכער האט א חלק אין דעם, ח"ו, איז ער בגדר החובל בעצמו והחובל באחרים, און עס איז ידוע דער פתגם כ"ק אדמו"ר הצמח צדק: אל"ף בי"ת גימ"ל דלי"ת. אל"ף - אחדות (אדער אהבה) בי"ת - ברכה. גימ"ל - גאוה, דלי"ת - דלות.
ג) עס איז זעלבסטפארשטענדלעך, אז די ברכה וואס כ"ק מו"ח אדמו"ר איז משפיע, איז דאס צום אלעם ערשטען צו די עולים מאנ"ש של מדינתינו פון כפר חב"ד, און דערנאך צו די שנתיישבו אין אנדערע ערטער. במילא דארפמען זיך משתדל זיין מיט אלע מעגליכקייטן, אויב אפשר אויפנעמען די ברכה אויף דעם ארט, און ניט באזעצען זיך ווייטער, וואס זאל מאכען ליינגער דעם וועג ביז עס וועט אנקומען און גרייכען דארט.
עס איז קרוב הדבר לאמר אז עס זיינען פראן קצת מאנ"ש שיחיו וואס זייער מקום פרנסה איז ניט אין דעם כפר חב"ד, אבער לויט דער הנהגה פון תורה, איז צום ערשטן - דארפמען גיין אין דעם וועג הנראה להרוב, נאר אויב מען האט שוין אלץ אויסגעפרובט און מען זעהט אז עס איז אונמעגליך, ערשט דענסטמאל דארפמען פרובען אנדערע וועגען.
ד) אויב אין אלע ערטער דארפמען זיך אנהאלטען אין די פערשידענע תקנות פון כ"ק מו"ח אדמו"ר, איז, על אחת כמה וכמה - די וועלכע האבען זיך נאך ניט איינגעארדענט אינגאנצען און בפרט בארצנו הקדושה ת"ו, וואס דארטען איז עיני ה' אלקיך בה מראשית שנה עד אחרית שנה, דארפמען דארטען נאך א גרעסערען זכות, צו יעדער ענין, איז זיכער אז מען דארף זיך אנהאלטען אין די תקנות פון כ"ק מו"ח אדמו"ר, און דורך דעם זוכה זיין צו די ברכות און השפעות בדרך הטבע למעלה מן הטבע, וואס יעדערער באדארף פאר זיך און אלע זיינע בני בית.
ה) ווי געזאגט פריער, וועט איר דאס זיכער איבערגעבען צו די אנ"ש שיחיו פון כפר חב"ד, און דער עיקר מדגיש זיין דעם ענין ראשון, דעם הכרח היותר גדול אין דעם קירוב הלבבות, ווי עס ווערט ערקלערט אין דעם מאמר החלצו מיט דער הוספה פון כ"ק מו"ח אדמו"ר, דער ענין איז נאך פיל וויכטיקער אין אה"ק ת"ו, און בפרט פאר חסידים און מקושרים פון נשיאי חב"ד.
בברכה שהשי"ת יתן להם הרעיון הנכון איפ[ה] להסתדר ותהי' להצלחה הן בגשמיות והן ברוחני'.
B"H, Eve of Rosh Chodesh Teves, 5713.
Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
I received your letter from the 20th of Kislev, Eve of Rosh Chodesh Teves just passed, before traveling to the Ohel of my revered father-in-law, the Rebbe zatzal. There I mentioned you and your family for all that you need.
b) Regarding your question about possibly settling in another place where there is a likelihood of a good home, good environment, good work and livelihood, etc., and you ask my opinion: My opinion is—and I ask you to convey this to Anash from Kfar Chabad as an answer also to some who have asked me similarly—the following: According to your letter—and everyone knows this—your collective journey to Eretz HaKodesh took place during the lifetime of my revered father-in-law, the Rebbe zatzal. You received letters from him regarding how to settle there and he wrote many times that you should stay together and establish Kfar Chabad, etc. It is known from many places in Chassidus that generally livelihood nowadays is similar to how it was with the manna in the desert—that is, in a miraculous way. For according to logic, a person's sustenance is difficult (see Gemara), especially in these times; thus it comes only miraculously. Because of the concealment of exile, livelihood is given in such a way that there is room for confusion. This applies even outside Eretz Yisrael; all the more so in Eretz Yisrael—which remains desolate for now—so material livelihood there is even harder. Therefore one must stick with anything that makes things easier and not do anything that would make it harder.
One of the main ways to receive blessings is through unity—as explained in Tanya chapter 32 and many places in Chassidus and Mussar books—and this is also logical. Another point: One must use the channel indicated by the Nasi HaDor (the leader of our generation), my revered father-in-law; when people try their own channels sometimes they succeed but sometimes not. A third point: For blessing to flow fully through these channels one must follow all instructions and paths set by he who indicated them—the intermediary connecting all sources of blessing with those who receive them.
The conclusion from all this: Any matter contrary to unity or causing division... not only goes against our Rebbe's will—through whom all blessings flow—but anyone involved in such division harms himself and others. It is well known what my revered father-in-law said: Alef-Beis-Gimel-Daled—Alef stands for Achdus (unity or love), Beis for Bracha (blessing), Gimel for Gaavah (pride), Daled for Dalus (poverty).
c) Obviously, the blessing which my revered father-in-law bestows goes first to those from Anash who came from our country to Kfar Chabad and then to those who settled elsewhere. Therefore one should strive by every means possible to receive blessing at this location rather than settling elsewhere which would delay its arrival. It can be said that some Anash may have their source of livelihood outside Kfar Chabad; but according to Torah conduct one should first follow what seems right for most people—only if everything has been tried without success should other paths be considered.
d) If everywhere one must keep various takanos (regulations) set by my revered father-in-law, then certainly those who have not yet fully integrated into them—especially in our holy land where "the eyes of Hashem your G‑d are upon it from year's beginning to year's end"—need even greater merit for every matter; so certainly they must keep his takanos there too. Through this they will merit blessings both naturally and beyond nature—for themselves and their families.
e) As mentioned earlier, please convey this message especially to Anash from Kfar Chabad—and above all emphasize first and foremost the greatest necessity: bringing hearts together as explained in Maamar "Chaltzu" with additions by my revered father-in-law; this matter is even more important in Eretz HaKodesh—especially for chassidim connected with our Rebbeim.
With blessing that Hashem grant them proper guidance where to settle so they succeed both materially and spiritually.
Summary
The Rebbe teaches that unity among chassidim brings down blessings both materially and spiritually. Following the directives of our leaders ensures success; division only harms everyone involved. The greatest necessity is always bringing hearts together.