ב"ה, א' במדבר, ה'תשכ"ו
ברוקלין, נ.י.
צו אלע אנטיילנעמער אין דעם יערלעכן דינער פאר דעם מוסד חינוך "אהלי תורה" ה' עליהם יחיו
שלום וברכה!
דער דינער קומט הייאר פאר אויף מארגן נאך שבת פ' במדבר, געציילטע טעג פאר שבועות, זמן מתן תורתנו. איז אין דעם פאראן א ספעציעלע טרעפלעכקייט און באדייטונג פאר דער יערלעכער אונטערנעמונג לטובת דעם מוסד חינוך "אהלי תורה".
לויט די גאונים, לייענען מיר די פרשה במדבר שטענדיג פאר שבועות. די פרשה הויבט זיך אן מיט דער ציילונג פון די אידן אין מדבר סיני, וואס דערפאר ווערט דער גאנצער חומש במדבר אנגערופן חומש הפקודים.
איינע פון די אנדייטונגען דערפון איז, אז ווען עס קומט צו מתן-תורה דארפן אלע אידן געציילט ווערן און אריינגערעכנט ווערן אין דעם כלל ישראל, ווייל יעדער איד האט א חלק אין דער תורה און יעדער אידישע נשמה איז פארבונדן מיט דער תורה הקדושה.
יעדער איד, פון משה רבינו ביז א פשוט שבפשוטים, מוז געציילט ווערן אלס "איינער", ניט מער און ניט ווייניגער, ווייל מצד פנימיות הנפש זיינען אלע אידן גלייך און טייער דעם אויבערשטן, אלס בנים למקום, ווי עס ווערט דערקלערט אין תניא (פרק לב) כולן מתאימות ואב אחד לכולנה - אלע זיינען גלייך, און אלע האבן איין פאטער.
דערפון איז אויך פארשטאנדיג, אז מ'טאר קיינמאל חלילה ניט "אפזאגן" א אידן, ניט קוקנדיג ווי און וואס זיין מעמד ומצב אין תורה ומצוות איז.
די אנערקענונג פון דער הויכקייט פון דער אידישער נשמה, און אז יעדע נשמה איז א טייל פון כלל ישראל און אז דער אויבערשטער איז "אב אחד לכולנה" - דאס איז א הכנה צו קבלת התורה בשמחה ובפנימיות.
נעמענדיג אין אכט, אז די תורה איז געגעבן געווארן ערשט דאן ווען מיר האבן אנגעגעבן די קינדער אלס פארזיכערונג, אז די תורה וועט געלערנט ווערן און אפגעהיט ווערן - בנינו ערבים בעדינו - איז קלאר ווי לעבנס-וויכטיג עס איז דער אמת'ער תורה-טרייער חינוך, און וואס דער צוגאנג צו דעם חינוך דארף זיין: מצד די מחנכים - אין איינפלאנצן אין די יונגע הערצער פון די תלמידים אהבת תורה ויראת שמים, צוזאמען מיט אהבת השם און אהבת ישראל, אין דעם גייסט פון כולן מתאימות ואב אחד לכולנה; און מצד די בעלי-בתים - צו אנערקענען זייער אחריות, און זכות, צו שאפן אלע מעגלעכקייטן פאר דעם דאזיגען חינוך על טהרת הקדש, און זען, אז קיין איין איינציג קינד זאל חלילה ניט דארפן בלייבן אין דרויסן.
עס איז צו האפן זיכער, אז אלע אנטיילנעמער אין דער יערלעכער אונטערנעמונג פאר דעם מוסד חינוך אהלי תורה וועלן ריכטיג אפשאצן זייער אחריות און זכות פאר דעם מוסד חינוך, צו פארזיכערן אז די
אונטערנעמונג וועט דערפילן אלע דערווארטונגען, אין אלע הינזיכטן און אין דער פולסטער מאס, און אז די הצלחה דערפון וועט זיך פילן א גאנץ יאר.
בכבוד ובברכה להצלחה
מ. שניאורסאהן
נדפסה בלקו"ש ח"ח ע' 231, והושלמה עפ"י צילום האגרת.
פרשה במדבר שטענדיג פאר שבועות: תוס' מגילה לא, סע"ב. רמב"ם הל' תפלה פי"ג ה"ב. טושו"ע או"ח סתכ"ח ס"ד.
חומש הפקודים: יומא רפ"ז (סח, ב) ובפרש"י. סוטה לו, רע"ב.
בנינו ערבים בעדינו: שהש"ר פ"א, ד.
B"H, First day of Bamidbar, 5726.
Brooklyn, NY.
Shalom u'Vrachah!
This year's annual dinner for the Chinuch institution "Oholei Torah" is taking place tomorrow, right after Shabbos Parshas Bamidbar, just a few days before Shavuos, the time of the giving of our Torah. This timing gives special significance and meaning to this yearly event for the benefit of Oholei Torah.
According to the sages, we always read Parshas Bamidbar before Shavuos. The parsha begins with the counting of the Jews in the Sinai desert; therefore, the entire Chumash Bamidbar is called Chumash HaPekudim (the Book of Numbers). One meaning is that before receiving the Torah, all Jews must be counted and included in Klal Yisrael because every Jew has a share in the Torah and every Jewish soul is connected to the holy Torah.
Every Jew—from Moshe Rabbeinu to the simplest person—must be counted as "one," no more and no less. For in their inner soul, all Jews are equal and precious to G‑d as children to their Father in Heaven, as explained in Tanya (chapter 32): "Kulam Metuyamot v'Av Echad L'Kulana" (All are equal and have one Father). From this it is also understood that one must never, G‑d forbid, "exclude" any Jew regardless of his or her status in Torah and mitzvos.
The recognition of the greatness of every Jewish soul—and that each soul is part of Klal Yisrael with G‑d as "one Father for all"—is itself a preparation for receiving the Torah with joy and inwardness.
Since the Torah was only given after we offered our children as guarantors—that they would learn and keep it—"Banenu Areivim Ba'adenu" (Our children are our guarantors), it is clear how vital true Torah-committed education is. The approach to this education should be: from educators—instilling in students a love for Torah and awe of Heaven together with love for Hashem and love for fellow Jews in the spirit of "Kulam Metuyamot v'Av Echad L'Kulana"; from supporters—recognizing their responsibility and privilege to provide every opportunity for such pure education and ensuring that not a single child is left out.
It is surely hoped that all participants in this annual undertaking for Oholei Torah will properly appreciate their responsibility and privilege toward this institution—to ensure that this effort fulfills all expectations in every respect and to its fullest extent—and that its success will be felt throughout the year.
Summary
Every Jew counts equally when it comes to receiving the Torah. Supporting authentic Torah education ensures each child’s connection to our heritage, fulfilling both personal responsibility and communal merit.