ב"ה, כ"ב אייר, ה'תשכ"ו
ברוקלין, נ.י.
שלום וברכה!
איך באשטעטיג די ערהאלטונג פון דעם בוך פון אייער מאן..ע"ה און איך דאנק אייך פאר דער אויפמערקזאמקייט.
צוזאמען מיט דער באשטעטיקונג, געפין איך אבער פאר מיין פליכט, ווי שווער דאס זאל ניט זיין, אויסצודריקן מיין נעגאטיווע שטעלונג צו נוצן די פערזאנען און געשעענישן פון אונזערע כתבי-קודש אין אלעגארישע אויסטייטשונגען, בפרט אין דער ריכטונג וואס פארטונקלט זייער ליכטיקייט און אויסדערוויילקייט, אפילו ווען דאס איז ניט געווען די כוונה פון דעם דיכטער.
מ'איז טאקע געוואוינט, אז אין פאעזיע ערלויבט מען זיך פארשידענע פרייהייטן.
לויט מיין מיינונג אבער, טאר דאס ניט באנוצט ווערן צו די פערזאנען און שפאלטן פון תנ"ך, וועמענס לעבן און שאפן האט נאך ביז היינטיגען טאג אן איינפלוס אויף אידן פון אלע עלטער, און אפילו אויף ניט-אידן. דאס פאדערט צו היטן זיך פון אויסנוצן פאעטישע פרייהייט אפילו צו מאכן זיי העכער ווי זיי ווערן געשילדערט אין תנ"ך, וואס קען ברענגען דעם לייענער צום באשלוס, אז וויבאלד א טייל פון דער באשרייבונג איז א גוזמא, קען דאך זיין אז די גאנצע זאך איז איבערטריבן; שוין אפגערעדט דערפון אויב מען נוצט אויס די דערמאנטע פרייהייט אין די אנטקעגנגעזעצטע ריכטונג.
ווי אויבן דערמאנט, איז מיר שווער מאריך צו זיין אין דעם, בפרט אז מ'זעט פון דעם בוך אז די כוונה פון דעם מחבר איז געווען א גוטע. דערצו איז דאך בכלל ניט עטיש און קעגן מוסר היהדות צו פארשפרייטן זיך אין קריטיק וועגן איינעם וואס איז שוין אין עולם האמת. אבער אן אלגעמיינעם "פראטעסט" האט מען אויך ניט קיין רשות צו פארשווייגן.
דרך אגב, און אפשר איז דאס ניט דרך אגב, איז געווען דערפאר ספעציעל אנגענעם צו זען אין דער בייגעלעגטער ליד פון אייך - אין "קינדער זשורנאל" - אן אויסדרוק דוקא פון מסורה-גייסט וואס ווירקט אויף קינדר לייענער צו דערנעענטערן זיי צו דער ליכטיקייט פון שבת און אירע הייליקייטן.
בכבוד ובברכה,
בשם כ"ק אדמו"ר שליט"א
מזכיר
נדפסה בלקו"ש חל"ג ס"ע 249, והושלמה עפ"י העתק המזכירות.
*) עיין זח"א קיח, סע"א. כתובות קיא, ב. לקו"ת ר"פ עקב.
------------------------
B"H, 22 Iyar, 5726.
Brooklyn, NY.
Shalom u'Vrachah!
I acknowledge receipt of the book from your husband, of blessed memory, and I thank you for your attention. Along with this acknowledgment, however, I feel it is my duty—difficult as it may be—to express my negative stance on using the personalities and events from our sacred writings in allegorical interpretations, especially in a way that obscures their brightness and uniqueness, even if that was not the poet's intention.
It is indeed common that poetry allows itself various liberties. In my opinion, though, this should not be applied to the personalities and episodes of Tanach, whose lives and actions continue to influence Jews of all ages to this day—and even non-Jews. This requires caution against using poetic license even to elevate them beyond how they are depicted in Tanach, as this could lead the reader to conclude that since part of the description is exaggerated, perhaps the entire matter is overstated; all the more so if such license is used in the opposite direction.
As mentioned above, it is difficult for me to elaborate on this point—especially since it is clear from the book that the author's intention was good. Furthermore, it is generally neither ethical nor in line with Jewish morals to spread criticism about someone who has already passed on to the World of Truth. However, one also does not have permission to remain silent about a general "protest." By the way—and perhaps this is not just by the way—it was especially pleasing to see in your attached poem in "Kinder Journal" an expression specifically of traditional spirit that influences young readers to draw closer to the brightness of Shabbat and its sanctity.
With respect and blessing,
On behalf of the Lubavitcher Rebbe shlita
Secretary
Summary
The Rebbe cautions against using poetic freedom to reinterpret Biblical figures allegorically in ways that may diminish their true greatness or mislead readers. He encourages maintaining respect for tradition while appreciating creative works that inspire positive values.