ב"ה, יום א' לסדר ויעקב איש תם יושב אהלים, תשכ"ו
ברוקלין, נ.י.
אל קהל עדת ישורון חובבי ומוקירי תורה ומצוה ה' עליהם יחיו
שלום וברכה!
עס איז אפט אונטערגעשטראכן געווארן דער ווארט פון אלטן רבי'ן, בעל התניא והשולחן ערוך, אז "א איד דארף לעבן מיט דער צייט" - מיט דער תורה-צייט וואס איז אנגעפילט מיט דעם אינהאלט און גייסט פון פרשת השבוע.
מיר האלטן איצט אין לייענען די סדרות וועלכע דערציילן אונז וועגן לעבן פון אונזערע אבות, די ערשטע אידן, אברהם יצחק און יעקב. אברהם איז געווען דער פאטער פון ישמעאל און יצחק; יצחק איז געווען דער פאטער פון עשו און יעקב. אבער יעקב אבינו "היתה מיטתו שלמה" - אלע זיינע צוועלף זין און טאכטער זיינען געבליבן טרייע אידן.
ניט קוקנדיק אויף דעם וואס ישמעאל און עשו האבן געהאט שיינע עלטערן און שיינע אידישע היימען, איז דאס ניט געווען די פולע פארזיכערונג, אז מען וועט פון זיי האבן אמת אידישע נחת. ווארום דער אויבערשטער האט געגעבן א בחירה חפשית.
יעדער איינער קען זיך אויסקלייבן זיין וועג אין לעבן: דעם וועג פון החיים והטוב, אדער פארקערט. ישמעאל און עשו האבן אויסגעקליבן דעם ווילדן, אומגעצוימטן וועג פון מאטעריעלער וועלטלעכקייט; האט עס זיי געמוזט
פירן צו א לעבן פון פייל און בויגן (רובה קשת) און שווערד (ועל חרבך תחי') ביז דעם היינטיקן טאג.
יעקב אבינו איז אבער געווען א יושב אהלים - און ער איז ניט נאר אליין געזעסן אין די געצעלטן פון תורה, נאר האט שטענדיק געזארגט, אז די אהלי תורה זאלן האבן א קיום און המשך. אפילו ווען ער האט געדארפט גיין אין מצרים, און טאקע ספעציעל דערפאר, האט ער צוערשט געשיקט יהודא'ן צו גרינדן דארט א ישיבה. האט ער דערגרייכט דערצו, אז אלע זיינע קינדער זיינען געבליבן טרייע אידן.
מען האט געקענט טראכטן: ווי וועט מען מיט דעם צוגאנג פון "יושב אהלים" קענען עקזיסטירן קעגן דעם "איש שדה", קעגן די נשיאים פון ישמעאל'ן און די אלופי עשו, בשעת יעקב וביתו זיינען צווישן זיי א קליינער מיעוט?
לערנט אונז און פארזיכערט אונז די תורה הק', אז חאטש אין אלע דורות און אלע תקופות וועלן אידן זיין א מיעוט צווישן אלע גויים, אבער א איד דארף ניט נתפעל ווערן דערפון. כל זמן ער וועט אנהאלטן דעם וועג פון יעקב אבינו, דעם וועג פון "יושב אהלים" - ווען דער פאטער אליין האט קביעות עתים לתורה און שיקט זיינע קינדער לערנען אין חדרי תורה און ישיבות, איז ער געזיכערט אז אלע זיינע קינדער וועלן בלייבן טרייע אידן, און ער וועט האבן פון זיי אמת אידישע נחת, און ניט נאר אין רוחניות נאר אויך פשוט אין גשמיות.
איך וויל האפן, אז אין דעם גייסט פון די איצטיקע סדרות פון דער וואך, וועלן אלע חובבי תורה ומצוה, ובפרט די עסקני הישיבה, פארשטארקן די פארבארייטונגען צו דער פארשטייענדער יערלעכער אונטערנעמונג פון מרכז הישיבות תומכי-תמימים ליובאוויטש (כ"ד טבת הבע"ל), צו פארזיכערן דעם דערפאלג פון דער אונטערנעמונג פינאנציעל און גייסטיק. דער אויבערשטער וועט זיכער ניט בלייבן א בעל-חוב, וכל המוסיף מוסיפין לו ברכה והצלחה בגשמיות וברוחניות גם יחד.
בכבוד ובברכה להצלחה רבה בכל האמור
מ. שניאורסאהן
נדפסה בלקו"ש ח"ה ע' 417, והושלמה עפ"י צילום האגרת.
ויעקב איש תם יושב אהלים: תולדות כה, כז.
דער ווארט פון אלטן רבי'ן: סה"ש תש"ב ע' 29 (נעתק ב"היום יום" ב' חשון).
היתה מטתו שלימה: ויק"ר פל"ו, ה.
בחירה חפשית: ראה רמב"ם הל' תשובה רפ"ה.
החיים והטוב: נצבים ל, טו.
רובה קשת: וירא כא, כ.
ועל חרבך תחי': תולדות כז, מ.
געשיקט יהודא'ן צו גרינדן דארט א ישיבה: ראה ויגש מו, כח ובפרש"י.
איש שדה: תולדות כה, כז.
אידן זיין א מיעוט צווישן אלע גויים: ראה ואתחנן ז, ז.
יערלעכער אונטערנעמונג .. כ"ד טבת הבע"ל: ראה גם לקמן אגרת ט'עא.
וכל המוסיף מוסיפין לו: ראה תענית לא, א ובפרש"י.
B"H, Sunday for the portion "Vayaakov Ish Tam Yoshev Ohalim", 5726.
Brooklyn, NY.
To the community of Adas Yeshurun, lovers and supporters of Torah and mitzvah, may Hashem be upon them and grant them life.
Shalom u'Vrachah!
It has often been emphasized the saying of the Alter Rebbe, author of Tanya and Shulchan Aruch, that "A Jew must live with the times"—with the Torah time that is filled with the content and spirit of the weekly parsha.
We are now reading the portions that tell us about the lives of our forefathers, the first Jews: Avraham, Yitzchak, and Yaakov. Avraham was the father of Yishmael and Yitzchak; Yitzchak was the father of Esav and Yaakov. But Yaakov Avinu's "mitato shleimah" (his bed was complete)—all his twelve sons and daughter remained faithful Jews. Despite Yishmael and Esav having fine parents and good Jewish homes, this was not a full guarantee that they would bring true Jewish nachas. For Hashem gave free choice. Each person can choose their path in life: the path of life and good or its opposite. Yishmael and Esav chose a wild, unrestrained path of material worldliness; this led them to a life of bow and arrow (Rovah Keshet) and sword (Ve'al Charbecha Tichyeh—"and by your sword you shall live") until this very day.
Yaakov Avinu, however, was a yoshev ohalim—a dweller in tents—and he not only sat alone in tents of Torah but always ensured that Torah tents would have continuity. Even when he had to go down to Egypt—and specifically because of this—he first sent Yehudah to establish a yeshivah there. Through this he achieved that all his children remained faithful Jews.
One might think: how can this approach of "yoshev ohalim" survive against the "ish sadeh," against the princes of Yishmael and chiefs of Esav, when Yaakov and his household are a small minority among them? The holy Torah teaches us—and assures us—that although in all generations Jews will be a minority among nations, a Jew should not be affected by this. As long as he follows Yaakov Avinu's path—the way of "yoshev ohalim," where the father himself has set times for Torah study and sends his children to learn in Torah schools and yeshivos—he is assured that all his children will remain faithful Jews, bringing him true Jewish nachas not only spiritually but also materially.
I hope that in the spirit of these current weekly portions, all lovers of Torah and mitzvah—and especially those involved with the yeshivah—will strengthen preparations for the upcoming annual initiative by Merkaz HaYeshivos Tomchei Temimim Lubavitch (on 24 Teves), to ensure its success both financially and spiritually. Hashem will certainly not remain indebted; whoever increases is granted increased blessing and success both materially and spiritually together.
Summary
The Rebbe teaches that steadfast dedication to Torah values at home ensures lasting Jewish identity for one's children. Supporting Torah institutions strengthens both individual families and communal spiritual life.