ב"ה, י"ז טבת, תשט"ו
ברוקלין.
מר יעקב שי' פרנס
שלום וברכה!
איך בין געווען צופרידען צו באקומען די ידיעה פון הרה"ח הוו"ח אי"א נו"נ עוסק בצ"צ בעל מרץ ורב פעלים מוה"ר צבי הירש שי' חיטריק, וועגען אייער אינטערעס אין דער עסקנות צבורית פון ליובאוויטש. ער האט מיר אויך צוגעשיקט אייער ארטיקעל וואו איר האט באשריבען די י"ט כסלו התועדות, און איך האף אז דער אינטערעס אייערער איז א דויערהאפטער און וועט אנהאלטען אויך אין די וואכעדיגע טעג פון א גאנץ יאהר, ווי חסידות לערענט און ווייזט אויף, אז דער אינטערעסירען זיך מיט א צווייטן אידן, און בכלל אהבת ישראל, דארף זיין און ווערט אויסגעפרופט און באוויזען דורך דער ענטשפרעכענדער באציאונג צו וואכעדיגע אידן אין וואכעדיגען לעבען זייערען.
און בפרט נעמענדיג אין אכט אז אויב מען וויל אויף א אמת - קען יעדער איד הייליק מאכען יעדער פרט און יעדער פאסירונג פון זיין טאג טעגליכן לעבען.
און דאס איז דאך, אויך די שליחות פון יעדער אידען, וואס מען האט זיי אלעמען און יעדערען באזונדער געמאכט פאר א ממלכת כהנים וגוי קדוש, אין דעם זעלבען מאמענט ווען זיי זיינען געווארען א פאלק בכלל, בא מתן תורה.
און דעריבער אויך - לייענענדיג אין אייער ארטיקעל דעם אויסדרוק אז "אידישקייט אין בראזיל איז א מדבר" (אויף וועלכען איך קען ניט מסכים זיין), האף איך אז איר האלט ניט מיט דעם אויסדרוק בוכשטעבליך - מער ניט וואס מען דארף אמאל זאגען א שטארקען ווארט, בכדי צו ווירקען אויף דעם לייענער און "דערנעמען" עם.
"מדבר" מיינט דאך א ארט וואס אפילו ווען מען זאל דארט אקערען און זייען ווערט גארניט וואקסען. די אנווייזונג און תורה פון בעל שם טוב און רבנו הזקן איז אבער, אז יעדער איד איז א "ארץ חפץ" ד.ה. א ארץ וואס מען גלוסט צו איר ווייל זי ענטהאלט אין זיך אונשאצבארע אוצרות.
און אזוי אויך יעדער איד אין יעדער צייט און אין יעדן ארט, פארמאגט ער געוואלדיקע אוצרות, און באזיצט א אומבארירטע נקודת היהדות, די ארבייט באשטייט נאר אין אויפדעקען און ארויסבריינגען אט די נקודת היהדות, וועלכע איז באהאלטען און ניט אנזעהוודיק, וואס דאן אנטפלעקט מען אויך די באהאלטענע אוצרות.
אט די אויפדעקונג און ארויסבריינגען פון דער נקודת היהדות איז פארשידען: אייניגע טוען און קענען דאס אליין באווייזען; און אנדערע מוזען אנקומען צו דער הילף פון דרויסען, אבער דאס איז זיכער אז ווען מען אקערט אויף ווי געהעריק און מען פארזייט דערנאך - גיט השי"ת גשמי ברכה און אויף אזוי פיל, אז פון איין קערענדיל קען אויסוואקסען א גאנצער בוים וועלכער גיט ארויס גוטע פרוכט.
און עס איז ניטא אויסנאמען אין דעם פאל: אפילו די וואס ביז היינט האבען זיי ניט געהאט קיין הצלחה אין דעם, איז אז עס וועלען זיך געפינען די וואס וועלכען פאראקערען אין דער פולסטער מאס און פארזייען אין דער פולסטער מאס, וועט זיכער קומען די צייט פון וואקסען און ארויסגעבען די געוואונשטע פירות.
און איך וויל האפען, איז איר, האבענדיג א השפעה אויף א גרויסן קרייז לייענער, וועט טאן אלעס וואס עס איז אין אייערער מעגליכקייטען אויף צו דערנעהנטערען דאס, און צו טאן אייער חלק אין דעם אין דער פולסטער מאס און השי"ת זאל אייך מצליח זיין.
בכבוד וברכה,
בשם כ"ק אדמו"ר שליט"א
מזכיר:
B"H, 17 Teves, 5715.
Brooklyn.
Mr. Yaakov sheyichyeh Parnas
Shalom u'Vrachah!
I was pleased to receive the news from Haraha"ch hava"ch iy"a nu"n one who is involved in tzt"z with energy and many activities, Moreinu HaRav Tzvi Hirsh sheyichyeh Chitrik, regarding your interest in the communal work of Lubavitch. He also sent me your article where you described the Yud-Tes Kislev farbrengen, and I hope that your interest is lasting and will continue also in the weekdays throughout the year. As Chassidus teaches and points out, being interested in another Jew—and Ahavas Yisrael in general—must be and is tested and demonstrated through one's corresponding relationship to ordinary Jews in their everyday lives. Especially considering that if one truly desires—it is possible for every Jew to sanctify every detail and occurrence of his daily life.
This is also the mission of every Jew: all were made into a "kingdom of priests and a holy nation," at the very moment they became a people as a whole—at Matan Torah (the Giving of the Torah). Therefore as well—reading in your article the expression that "Yiddishkeit in Brazil is a desert" (with which I cannot agree), I hope you do not hold this expression literally—rather it was said as strong language to influence the reader and "move him." A "desert" means a place where even if one would plow and sow nothing would grow.
The teaching from the Baal Shem Tov and Rabbeinu HaZaken is that every Jew is an "Eretz Chefetz," i.e., a land one longs for because it contains priceless treasures. So too, every Jew at all times and in every place possesses tremendous treasures and has an unblemished point of Jewishness; our work consists only in uncovering and bringing out this point of Jewishness which is hidden and not visible—then one also reveals the hidden treasures.
This uncovering and bringing out of the point of Jewishness varies: some can do this themselves; others need outside help. But it is certain that when one plows properly and then sows—the Holy One, blessed be He, gives rains of blessing so much so that from one kernel can grow an entire tree yielding good fruit.
There are no exceptions: even those who until now have not succeeded in this—if there will be those who plow to the fullest extent and sow to the fullest extent—the time will surely come for growth and for producing the desired fruits.
I hope that you, having influence over a large circle of readers, will do everything within your ability to bring this closer, to do your part in this to the fullest extent—and may Hashem grant you success.
Summary
The Rebbe teaches that no Jew or community is ever truly barren; each holds infinite potential for holiness. Our mission is to reveal these inner treasures through persistent effort, faith in others' potential, and genuine Ahavas Yisrael.