ב"ה, כ"ג אייר, תשי"ג
ברוקלין.
שלום וברכה!
מיט פארגעניגען האב איך באקומען אייער בריף פון ב' אייר, אין וועלכען איר שרייבט די גוטע בשורות... אז איר האט איינגעלאדען די תלמידים צו די סדרים צו בעאיינפלוסען זיי מיט ליבשאפט צו תורה ומצות, וועלכע זיי זאלען מיטנעמען אויף א גאנץ יאר, און זיכער איז איבעריג פאר אייך צו מאריך זיין אין די וויכטיקייט פון די ענינים און אויך פון דעם פורים פארבריינגען וואס איר שרייבט, ווי עס [איז] ידוע דער מאמר רז"ל גדולה לגימה שמקרבת וואס דאס איז אין דעם צד הלא טוב, איז על אחת כמה וכמה אז מען איז מצליח אין דעם צד הטוב, ווען מען פארבינדט דאס מיט דברי התעוררות צו תורה ומצוה אהבת ישראל אהבת התורה ואהבת השם יתברך, און האפענטליך אז אויך די קומענדע טעג פון שבועות זמן מתן תורתנו וועט איר אויסניצען אין דעם זין.
דאס וואס איר שרייבט אז די אנשטרייגונג האט ניט שאדען געטאן ח"ו אייער פרוי תחי', בין איך זיכער אז ניט נאר וואס עס האט איר ניט געשאדענט, נאר אין געגענטייל עס האט איר גוטעס געטאן, אבער בנוגע להבא איז זעלבסט פארשטענדלעך אז מען דארף איינארדנען דעם פארבריינגען, אבער די טרחה גשמית אין דעם, דארפמען איינטיילען אויך צווישען די אנדערע פרויען, און עס איז א דאפעלעטע טובה בא דעם וואס דורך דעם ציט מען צו מער חבירות, און ווי מען זעהט דאס במוחש.
און צוליב דעם זעלבען טעם, איז אויך מיין מיינונג, אז ניט איינער זאל דעקען די גאנצע הוצאות פון דער מקוה, אויסער דעם וואס מען דארף מזכה זיין מיט דעם זכות נאך אידען, איז דאס אויך נוגע אויף ווייטער, ווייל אז יענעם קאסט געלט, איז דאס בא עם טייער און פילט אז דאס האט מער שייכות צו עם, זעלבסט פארשטענדלעך אז בא א געלעגענהייט קענט איר מאנען וועגען דעם, וויבאלד זיי ווייסען אז איר האט געגעבען געלט אויף דעם.
איר שרייבט ניט בנוגע צו דעם אופן הבנין של המקוה און ווי איז צוגעצויגען געווארען די וואסער, וואס זיכער האט איר געטאן לויט די אנווייזונגען פון רבני אנ"ש...
ווארום מען דארף זעהען צו מאכען אזוי מען זאל יוצא זיין לכל הדיעות ספעציעל בא מקוה.
איר דערמאנט ניט אין אייער בריף וועגען די שיעורי לימוד אין חסידות, אבער איך האף, אז עס איז ניט מער וואס איר שרייבט ניט וועגען דעם, אבער דער פועל ממש פעלט ניט, און לויט דעם פסק רז"ל אז מעלין בקדש, וועט איר געוויס מוסיף זיין אין דעם מכאן ולהבא, און בפרט די צייט אין צוזאמענהאנג מיט דעם אנקומענדען יום טוב זמן מתן תורתנו, וועלכער איז א עת רצון אויף תורת הנסתר, ווארום בשעת מתן תורה איז די תורה הנגלית געווען בבחי' נסתר, ווארום געהערט האט מען נאר די עשרת הדברות און אין דעם איז נכלל בבחי' נסתר גאנץ תורה הנגלית, דאגעגען תורת הנסתר, וואס דאס איז מעשה מרכבה, נסתר שבנסתר, האבען אלע אידען געזעהען.
בברכה לקבלת התורה בשמחה ובפנימיות ולתוספת הידור בקיום המצות ובלימוד התורה.
הפ"נ שלו יקרא בעת רצון על הציון הק' של כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע.
B"H, 23 Iyar, 5713.
Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
With pleasure I received your letter from the 2nd of Iyar, in which you write good news... that you invited the students to the sedarim to influence them with love for Torah and mitzvos, which they should carry with them for the whole year. Surely it is unnecessary for you to elaborate on the importance of these matters and also about the Purim farbrengen you mention, as it is known from our Sages: 'Gedolah Legimah Shemekarevet' (Great is sharing a meal, for it brings people closer), and if this is true on the negative side, how much more so when one succeeds on the positive side—when one connects it with words of inspiration toward Torah and mitzvah, Ahavas Yisrael (love of a fellow Jew), love of Torah, and love of Hashem Yisbarach. Hopefully you will also utilize the coming days of Shavuos, Zman Matan Toraseinu (the time of the giving of our Torah), in this spirit.
Regarding what you write—that the effort did not harm your wife, G‑d forbid—I am certain that not only did it not harm her, but on the contrary, it did her good. However, regarding the future, it is self-understood that one must organize the farbrengen; but as for the physical effort involved, this should be divided among other women as well. This brings a double benefit: through this more friendship is drawn out—as we see clearly.
For this same reason, my opinion is that no one person should cover all the expenses for the mikveh. Besides needing to give others this merit as well, it also has an impact going forward: when someone spends money on something, it becomes precious to them and they feel a greater connection to it. Of course, on an appropriate occasion you can request support for this purpose since they know you have already contributed financially.
You do not write regarding how the mikveh was built or how its water was drawn. Surely you acted according to the instructions of Rabbonim Anash... because one must ensure that everything is done in a way that fulfills all opinions—especially concerning a mikveh.
You did not mention in your letter about lessons in Chassidus study; however, I hope that it's only because you didn't write about it—not because it's lacking in practice. According to our Sages' ruling that 'we ascend in holiness,' surely you will add to this from now on—especially at this time connected with the upcoming Yom Tov of Zman Matan Toraseinu (the time of giving our Torah), which is an auspicious time for Toras HaNistar (the inner dimension of Torah). For at Matan Torah (the giving of Torah), even Nigleh (the revealed part) was given in a hidden manner—for they only heard the Ten Commandments—and within these was included all revealed Torah in a hidden way. In contrast, Toras HaNistar—which is Maaseh Merkavah (the mystical chariot), hidden within hidden—was seen by all Jews.
With blessing to receive the Torah with joy and inwardness and for increased hiddur (beauty) in fulfilling mitzvos and studying Torah. The pan (petition) will be read at an auspicious time at the holy resting place of my father-in-law, the Rebbe zatzal.
Summary
The Rebbe teaches that organizing communal events like farbrengens should involve shared responsibility among participants to foster unity and connection. He encourages everyone’s involvement both materially and spiritually—especially around times like Shavuos—to elevate themselves and their community together.