ב"ה, כ"ד טבת, תשט"ז
ברוקלין.
ברכה ושלום!
אין ענטפער אויף אייער בריף פון א' דר"ח טבת. זעלבסט פארשטענדליך, אז איך האב ניט געמיינט מיט מיין שרייבען צו אייך, צו אנשרעקען אייך אז איר זאלט ניט שרייבען מער, און אויך ניט וועלען ווייזען אייך, אז אין דער וועלט איז אלץ אין בעסטען ארדענונג און פולקאמנהייט. וואס ביז משיח וועט קומען, איז ניטא קיין פולקאמנהייט אין ענינים הגשמים, ווי עס ווערט ערקלערט אין פילע ערטער אין די הייליקע ספרים.
וואס איך האב באטאנט אין מיין בריף - איז דאס, אז די ענינים אין וועלכע עס איז דא חסרונות דארפען זיי ניט פארדעקן, אויך ניט פארמינערען דעם דאנק צו השם יתברך פאר דעם טייל גוטס וואס יעדער באקומט פון אים אין א גרויסער מאס. און צווייטענס, אז דער וועג צו פאריכטען די חסרונות איז ניט דורך יאוש (אויפגעבען) אדער אפילו נפילת רוח (געמיט נאכלעסונג), ניט נאר וואס דאס העלפט ניט, נאר, אין געגען טייל, דאס מאכט שווערער די ארבעט פון פארריכטען דאס.
דאגעגען אבער ווען מען איז בשמחה (פרייליך אויפגעלייגט) - דענסטמאל קומט אן די עבודת השם יתברך בכלל, און די געזאגטע עבודה (פון פאריכטען) בפרט מיט גרויס הצלחה, ווי מען זעהט דאס אויך פון פּראקטישן לעבען, און ווי עס איז באוואוסט דער ווארט פון מיין שווער כ"ק אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, אז א סאלדאט (סאלדזער) ווען ער גייט צום קאמפס פראנט, דארף ער גיין מיט א מארש-געזאנג פרייליך, און דאס פארגרעסערט מער די מעגליכקייט צו באזיגען די מלחמה, און אויב עס איז אזוי אין דער גשמיות'דיקער מלחמה, איז פיל פאכיג מער אזוי אין די ענינים וואס מען וויל אויספירן לויטן ווילען פון בורא עולם, וואס אין דעם איז דאך, סוף כל סוף, דער נצחון פון דאס גוטע געזיכערט, ווי עס ווערט ערקלערט אויספירליך אין מערערע שטעלען אין חסידות.
און איך האף אז איהר וועט אננעמען די אנווייזונג פון מיין שווער כ"ק אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע ווי אויבען דערמאנט, צו טאן און זיין בשמחה, פרייליך אויפגעלייגט, און יה"ר אז יעדער זאל האבען פון וואס צו זיין בשמחה.
בברכה לבשורות טובות ולהצלחה בכל האמור.
B"H, 24 Teves, 5716.
Brooklyn.
Blessings and peace!
I am responding to your letter from the first of Rosh Chodesh Teves. Of course, I did not intend by my previous writing to frighten you into not writing anymore, nor did I mean to show you that everything in this world is in perfect order and completeness. Until Moshiach comes, there is no perfection in material matters, as explained in many places in the holy books.
What I emphasized in my letter is that the areas where there are deficiencies should not cover up or diminish our gratitude to Hashem Yisbarach for the portion of good that each person receives from Him in great measure. Secondly, the way to correct these deficiencies is not through despair (giving up) or even a fallen spirit (discouragement); not only does this not help, but on the contrary, it makes the work of correcting things harder.
However, when one is joyful (cheerful and uplifted), then service of Hashem Yisbarach in general—and specifically the work of correcting—comes with great success, as we also see from practical life. It is well known the saying of my father-in-law, my revered teacher and master zatzal: A soldier going to the front must march with a joyful song; this greatly increases his chances of victory. If this is so in a physical war, how much more so regarding matters we wish to accomplish according to the will of the Creator of the world—in which ultimately victory for good is assured, as explained at length in many places in Chassidus.
I hope you will accept the guidance of my father-in-law as mentioned above: to act and be joyful—cheerful and uplifted—and may it be G‑d's will that everyone should have reason to be joyful.
With blessings for good news and success in all mentioned above.
Summary
The Rebbe teaches that even when facing lack or difficulty, we must focus on gratitude for what Hashem gives us. Approaching challenges with joy—not despair—brings true success both spiritually and practically.