ב"ה, כ"ד תמוז, תשי"ד
ברוקלין.
שלום וברכה!
איך האב באקומען אייער בריף פון כ' תמוז מיט דאס בייגעלייגטע, און איר דארפט גארניט איבערטראכטען ווארום אלע בריף וואס זיינען אדרעסירט אויף מיין נאמען עפען איך זיי אליין, און זעלבסט פארשטענדליך אז ווען דער וואס שרייבט וויל ניט אז אויסער מיר זאל עמיצער זעהען דעם בריף, ווערט דאס אויך געטאן, און אזוי איז אויך בנוגע צו אייער בריף, און איר קענט זיין פאלקאם זיכער און רוהיג.
דאס וואס איר שרייבט אז בנוגע דעם ענין וואס מיר האבען זיך צונויפגערעט דא צו געבען א געוויסען סכום פאר די ישיבות, שרייבט איר אז איר ווייסט נאך ניט ווען, און ווארט אויף א ענטפער וועגען אייער אפליקיישאן.
איז האפענטליך זיינער צייט אנגעקומען מיין בריף צו אייער פרוי תחי' אין דאס וואס איר פארבינדט דאס מיט אייער אפליקיישאן, דאכט מיר אז אין אונזער שמועס האב [איך] אייך אויפמערקזאם געמאכט אז מען דארף דאס ניט פארבינדען צוזאמען, און אין העכסטען פאל אויף נאר די געלט פון אפליקיישאן, אבער די איבעריקע וואלט געדארפט אפגעטאן ווערען וואס פריער.
און לויט דער אנווייזונג פון רבנו הזקן באגרת הקדש סי' כ"א וואו ער שרייבט פאלגענדען אינהאלט אומגעפער: אז דאס וואס די עקדה ווערט שטענדיג דערמאנט אלס גרונד אז השם יתברך זאל געבען אלע אידען דאס וואס זיין נויטיגען זיך, און די פרשת העקדה זאגט מען יעדער טאג פאר דאוונען, און פאר דער פרשת העקדה און נאך איר זאגט מען א תפלה אז השם יתברך זאל טאן מיט אונז חסד און רחמים אין זכות פון דער עקדה, און אויך איז די פרשת העקדה איינע פון די ברכות און בקשות אין מוסף פון ראש השנה, און אויך ווערט די פרשת העקדה געלייענט אום ראש השנה איז מבאר דער אלטער רבי אין אגרת הקדש, אז דער נייעס אין דעם איז ניט די עקדה אליין דאס איז פאר אברהם אבינו ניט אויף אזויפיל נסיון, נאר דער חידוש-נייעס אין דעם איז וואס אברהם אבינו האט דאס געטאן בזריזות - איילענדיג - ווייזען דערמיט זיין וועלען טאן דעם רצון פון השם יתברך מיט שמחה, און דער זכות פון דעם איילען זיך איז מגין און טוט ביישטיין פאר אידען אין אלע דורות, ווי דער לשון פון רבנו הזקן לנו ולבנינו עד עולם. און רבנו הזקן איז נאך מוסיף "ובפרט זה נוגע במעשה הצדקה להקדימה כל מה דאפשר".
זיכער אז שרייבענדיק צו א חב"ד אידען איז ניט נויטיג צו בריינגען ראיות צו באקרעפטיגען די רייד פון רבנו הזקן, און דעריבער בין איך זיכער אז נאכן איינקוקען אין דעם דערמאנטען אגרת הקדש וועט איר זעהן צואיילען דעם ענין וואס מען האט גערעט וועגען אים, און ווי דער לשון פון רבנו הזקן בעל התניא - פוסק בנסתר דתורה - והשולחן ערוך - פוסק בנגלה דתורה - כל מה דאפשר, און השם יתברך זאל העלפען און וועט העלפען אז איר זאלט דאס טאן מיט שמחה ובחפץ למלאות רצון קונו ולעשות נחת רוח ליוצרו און דער זכות וועט אייך ביישטיין אויך בעולם הזה ווי דער אלטער רבי שרייבט דארטאן, אייך און אייער פרוי און אלע אייערע לאריכות ימים ושנים טובות.
בברכה.
B"H, 24 Tammuz, 5714.
Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
I received your letter from the 20th of Tammuz with the enclosure. You do not need to worry about who opens letters addressed to me—I open them myself, and obviously if the writer wishes that only I see it, that is what happens. This is also true regarding your letter; you can be completely confident and at ease.
Regarding what you wrote about our discussion here to give a certain sum to the yeshivos: you write that you do not yet know when, as you are waiting for a response about your application. Hopefully by now my letter to your wife has arrived. As for connecting this matter to your application, I believe I pointed out in our conversation that these should not be tied together; at most only the money from the application should depend on it, but the rest should have been given as soon as possible.
According to the instruction of Rabbeinu HaZaken in Igeres HaKodesh section 21, where he writes approximately as follows: The reason the Akeidah (binding of Yitzchak) is constantly mentioned as a basis for Hashem granting all Jews their needs—and we recite Parshas HaAkeidah every day before davening, and before and after it we pray that Hashem act with us in kindness and mercy in its merit; and Parshas HaAkeidah is also one of the blessings and requests in Musaf on Rosh Hashanah; and it is read on Rosh Hashanah—the Alter Rebbe explains in Igeres HaKodesh that the novelty here is not just the Akeidah itself (for Avraham Avinu it was not so much a test), but rather that Avraham did it with alacrity—hurrying—to show his desire to fulfill Hashem's will with joy. The merit of this haste protects and stands by Jews in all generations, as Rabbeinu HaZaken says: 'for us and our children forever.' Rabbeinu HaZaken further adds: 'and especially this applies to acts of tzedakah—to do them as early as possible.'
Certainly when writing to a Chabad chossid there is no need to bring proofs to reinforce Rabbeinu HaZaken's words. Therefore, I am sure that after looking into this mentioned Igeres HaKodesh you will hasten regarding the matter we discussed. As Rabbeinu HaZaken—the Baal HaTanya (the halachic authority in hidden Torah) and Shulchan Aruch (the halachic authority in revealed Torah)—says: 'as soon as possible.' May Hashem help—and He will help—that you do this with joy and willingness to fulfill your Creator's will and bring satisfaction to your Maker. This merit will stand by you also in this world—as the Alter Rebbe writes there—for you, your wife, and all yours for long good years.
Summary
The Rebbe teaches that fulfilling pledges—especially tzedakah—should be done promptly and with enthusiasm, following Avraham's example at the Akeidah. Acting quickly brings blessing both spiritually and materially.