ב"ה, כ"ה טבת, תשי"ד
ברוקלין.
מתפללי בית הכנסת חברה ליאדי נוסח אר"י, אשר בברוקלין נ.י. ובראשם היו"ר הוו"ח אי"א נו"נ מוה"ר אלי' משה שי' שו"ב שליט
שלום וברכה!
איך בין געווען צופרידען צו באקומען א גרוס פון אייך און חאטש אן קיינע פרטים, דאך האף איך אז עס ווערען אנגעהאלטען ניט נאר די סדרים פון תפלה נאר אויך די סדרים פון לערנען ברבים, וואס אין אונזער איצטיקער צייט, דארף א בית הכנסת זיין אויך א בית המדרש, און לויט דער גמרא ווערט א בית הכנסת אנגערופען א מקדש מעט, איז אזוי ווי פון בית המקדש איז דא[ך] ארויסגעגאנגען ליכטיקייט אויף דער גאנצער וועלט, אזוי אויך א בית הכנסת ובית המדרש דארף דינען אלס א צענטראלער פונקט פון וואנען עס זאל זיך אויסשפרייטן אידישקייט מיט דער געהעריקער ווארימקייט און מסירת נפש אין דער גאנצער אומגעבונג.
און לויט דער פאדערונג פון דער איצטיקער צייט, טאר מען ניט ווארטען ביז וואנען יענער וועט קומען אין שול און דענסטמאל געבען עם א סידור אדער א תהלים אדער א אנדער ספר, נאר מען דארף זוכען וועגען ווי צו אריינקומען צו יענעם אין הויז און מאכען עם וועלען צו קומען אין שול דאוונען, און צו קומען לערנען, און פון שול זאל ער מיטנעמען א תוספת אין נר מצוה ותורה אור ומאור שבתורה זוהי תורת החסידות.
וואס אויף דעם האבען זיך מוסר נפש געווען נשיאינו הק' נאך פון זינט ליאזנע, ליאדי ליובאוויטש און אין די אנדערע ערטער ביז מיין שווער כ"ק אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, אין ברוקלין, נ.י. און מיר אלע האבען א הבטחה פון כ"ק אדמו"ר הזקן, וועמענס חג הגאולה מיר האבען געפייערט ניט לאנג און וואס זיין יום הילולא כ"ד טבת איז געווען נעכטען, אז ווען מען וועט טאן אין דעם, וועט מען זיכער מצליח זיין.
בברכה לכל המתפללים וב"ב שיחיו כל אחד ואחת להמצטרך לו בגשמיות וברוחניות.
B"H, 25 Teves, 5714.
Brooklyn.
To the worshippers of the Chevra Liadi Nusach Ari Synagogue in Brooklyn, NY, headed by the chairman, vavac"h iy"a nu"n Moreinu HaRav Eli' Moshe Shochet shlita.
Shalom u'Vrachah!
I was pleased to receive regards from you. Although there were no details, I hope that not only are the prayer services being maintained but also public Torah study sessions. In our current times, a synagogue must also be a house of study. According to the Gemara, a synagogue is called a "mikdash me'at" (a miniature sanctuary). Just as light radiated from the Beis HaMikdash to the entire world, so too must a synagogue and house of study serve as a central point from which Yiddishkeit spreads with proper warmth and self-sacrifice throughout its surroundings.
Given the demands of our time, one must not wait until someone comes to shul and only then hand him a siddur or Tehillim or another book. Rather, we must seek ways to enter his home and motivate him to come to shul to daven and to come learn. From shul he should take with him an increase in Ner Mitzvah VeTorah Or (the candle of mitzvah and light of Torah) and Maor ShebaTorah (the luminary within Torah)—which is Toras HaChassidus.
For this our holy leaders have given their lives since Liozna, Liadi, Lubavitch, and other places up until my father-in-law the Rebbe zatzal in Brooklyn. We all have an assurance from the Alter Rebbe—whose festival of redemption we recently celebrated and whose yahrzeit was last night on 24 Teves—that when we act in this way we will surely succeed.
Blessings to all those who pray there and their families for everything they need materially and spiritually.
Summary
A synagogue should be proactive in reaching out to Jews in its area—bringing them into prayer and learning—and serve as a beacon of warmth and G‑dliness for its community. This active approach ensures true success both materially and spiritually.