ב"ה, כ"ג מנ"א, תשי"ג
ברוקלין.
שלום וברכה!
בודאי ידוע לו, אשר אין בשיטת ליובאוויטש להטיף מוסר ואין בדעתי לשנות שיטה זו, וכן אין גם בשיטת ליובאוויטש לעשות ענינים רק בשביל שיוכלו לאמר אח"כ: און וואס האב איך געזאגט ואני את נפשי הצלתי. ובכ"ז כותב הנני את מכתבי זה, מפני שמקוה הנני, שיביא לשינוי בהקדם בהנהגתו בנוגע להמוסד, והשינוי יבוא לא רק מצד קבלת עול, אלא מפני שגם הוא בעצמו יכיר שלא זו הדרך. ואחרי הקדמה זו הנני נגש לעצם הענין והוא:
מען דארף שטענדיג געדיינקען, אז כ"ק מו"ח אדמו"ר האט אייך איבערגעגעבען די הנהלה פון ישיבת... וואס פון דעם ווייסען מיר צוויי זאכען, א) אז איר האט די מעגליכקייט צו אנפירען דעם מוסד לויט דעם רצון וכוונה פון כ"ק מו"ח אדמו"ר, ב) אז דאס וועט מען מאנען פון אייך, און ניט פון אנדערע, אדער די בעלי בתים פון... און ווען מען וויל אמאל מסיח דעת זיין פון דעם, ענדערט דאס ניט די זאך אליין, ווארום, ווי געזאגט האט כ"ק מו"ח אדמו"ר ניט געגעבען איינעם א ענין וואס איז ניט לפי כחו, אין האט דאס ניט געמאנט פון זיי, נאר ער האט דאס פארבונדען מיט דעם אז דאס זאל זיין זייער צנור דורך וועלכע זיי האבן די ברכה והצלחה אין אלע זייערע ענינים, סיי אין דעם וואס מען האט עם געגעבען צו טאן און אויך - די ענינים הפרטים שלו ושל ב"ב שיחיו, אבער וויסענדיג גלייכצייטיג אז מען קען אמאל פארגעסען אויף דעם, האט זיי כ"ק מו"ח אדמו"ר באוויזען ברכה והצלחה בכדי זיי זאל זיין גרינגער דורכגיין די העלמות והסתרים, און ווען איר און אייער פרוי תחי' זאלן זיך גוט אריינטראכטען אין די פארגאנגענע עטליכע יאר, נאך דער הסתלקות פון כ"ק מו"ח אדמו"ר, און - אליבא דנפשי', וועלען זיי זעהן פילע ענינים פון השגחה פרטית ובהצלחה...
זעלבסט פארשטענדלעך, אז פון בעלי בתים פון... קען מען פון זיי ניט מאנען אזא פארשטאנד ווי מען קען מאנען פון אייך, אין וועמען כ"ק מו"ח אדמו"ר האט אריינגעגאסען יאר נאך יאר און האט עם דורך דעם צוגעגרייט צו דער משרה אויף וועלכע ער האט אוועקגעשטעלט.
זיכער ווייסט איר דעם ווארט פון כ"ק מו"ח אדמו"ר, אז "אונזערע זיבורית איז בעסער פאר זייערע עידית", און דאס איז געזאגט ניט נאר אז אין עולם האצילות איז אזוי, נאר אויך אין עולם הזה הגשמי און בפרט אין די מוסדות פון כ"ק מו"ח אדמו"ר אויף וועלכע ער האט זיך מוסר נפש געווען און האט מבטיח געווען הצלחה מופלגה, ווען מען וועט זיך נאר שטארקען גיין אין דעם וועג און וועלען משלים זיין זיין כוונה וועלכע איז די כוונה העליונה.
און נאך דעם אריינטראכטען זיך אין דעם אלעם, וויל איך זאגען נאר בקיצור וואס איך וואלט געטאן זייענדיג אויף אייער ארט און שטייענדיג אויף אזא משרה, און אין וועלכעס איך זעה בלי ספק הצלחה בגשמיות וברוחניות, און דאס איז:
אנשטריינגען אלע כחות אז אלע טיטשערס זאלן זיין אזעלכע וועמען כ"ק מו"ח אדמו"ר האט געגעבען כחות, און אויב אפילו עס דוכט זיך אז אין געוויסע פרטים האבען זיי א חסרון, איז בלי שום ספק אז יעדער טיטשער ווער ער זאל ניט זיין איז ניט פריי פון חסרונות, אבער נאר מחונכי כ"ק מו"ח אדמו"ר האב[ען] אט די זיין ברכה והצלחה צו מגדל זיין תלמידים יראי שמים וואס במילא וועלען זיי זיין דאס וואס א תלמיד ישיבתו דארף זיין... און געוויס איז פארשטענדליך, אז אין אזא ישיבה דארף א טיטשער - ניט זיין, דער וואס איז ניט קיין איד, אדער אזא וועלכער איז ניט קיין שומר תורה ומצוה. און דאס רייד איך ניט נאר צי מעג מען אזעלכע אנשטעלען על פי השולחן ערוך נאר איך רייד מטעם ההצלחה וטובת המוסד און מטעם ההצלחה וטובתם פון די מענשען וועלכע זיינען פארבונדען מיט דעם מוסד...
בברכה אז איר זאלט וועלען אריינטראכטען זיך אין דעם כראוי און טאן אין דעם באופן המתאים ותיכף.
B"H, 23 Menachem Av, 5713.
Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
It is surely known to you that it is not the Lubavitch approach to preach rebuke, and I have no intention of changing this approach. Likewise, it is not the Lubavitch way to do things just so one can later say: "And what did I say? I have saved my own soul." Nevertheless, I am writing this letter because I hope it will bring about a prompt change in your conduct regarding the institution. This change should come not only from accepting authority but also because you yourself will recognize that this is not the proper path.
After this introduction, I turn to the main point: One must always remember that my revered father-in-law, the previous Rebbe, entrusted you with the administration of the yeshivah... From this we know two things: (a) You have the ability to run the institution according to his will and intention; (b) You will be held accountable for it—not others or even the lay leaders of... And if one ever wishes to ignore this responsibility, it does not change the reality itself. As my revered father-in-law said: he never gave anyone a task beyond their ability nor demanded such from them; rather, he connected it with being their channel through which they receive blessing and success in all their matters—both in what they were given to do and also their personal affairs and those of their family. Yet knowing that one might sometimes forget this, my revered father-in-law bestowed blessing and success so it would be easier to overcome concealments and obstacles.
If you and your wife truly reflect on these past few years since my revered father-in-law's passing—and honestly—you will see many instances of Divine Providence and success... Naturally, one cannot expect from lay leaders of... the same understanding as can be expected from you—into whom my revered father-in-law invested year after year and thus prepared you for this position he appointed you to.
You surely know his saying that "our zibburit (lowest quality) is better than their idit (highest quality)," which was said not only about spiritual worlds but also about this physical world—especially regarding institutions for which he devoted himself completely. He assured outstanding success if one would only strengthen themselves in this path and fulfill his intention—which is also the higher intention.
After reflecting on all this, I wish only briefly to say what I would do if I were in your place and standing in such a position—in which I see without doubt both material and spiritual success—and that is: exert all efforts so that all teachers are those whom my revered father-in-law empowered. Even if it seems some have shortcomings in certain areas—without any doubt every teacher has some shortcomings—but only those educated by my revered father-in-law possess his blessing and success to raise students who are G‑d-fearing; as a result they will become what a student of his yeshivah should be...
It is certainly understood that in such a yeshivah there should not be a teacher who is not Jewish or who does not observe Torah and mitzvos. And I am speaking here not just about whether such people may be hired according to Shulchan Aruch but for reasons of success and benefit for both the institution itself and those connected with it...
Blessings that you should reflect on this properly and act accordingly—and immediately.
Summary
The Rebbe teaches that true leadership means internalizing responsibility for one's institution, ensuring staff align with its values, and acting decisively—not out of obligation or self-justification but with genuine recognition of one's mission.