ב"ה, י"א טבת, תשי"ט
ברוקלין.
שלום וברכה!
אין ענטפער אויף אייער בריף פון 31/21, אין וועלכען איר באשרייבט די פערשידענע אומשטענדען וואס איר און אייער מאן שי' זיינען דורכגעגאנגען און מאכט א סך הכל, אז עס איז שטענדיג געווען ניט גוט און איצטער אויך ניט גוט וכו', און פון דעם איז פארשטענדליך אייער אויסקוק אויף דער צוקונפט.
עס וואונדערט מיר, אייער אויספיר צו אזא סך הכל, ווען איר אליין שרייבט דאך, אז פון דער גאנצער משפחה, זיינען פארבליבען נאר געציילטע און איר צווישען זיי, אויך שרייבט איר וועגען פערשידענע פעלערהאפטיקייט און מחלות וואס מען איז אדורכגעגאנגען, אויך וועגען אייער מאן שי' שרייבט איר, אז מען האט זיך ניט פארגעשטעלט וכו' און ער האט געטאן אין ענינים וכו', און איר געפינט זיך ביידע אין א דירה וכו'.
איז אריינקוקענדיג אין דעם אלעם, וואס עס טוט זיך, און ניט נאר אויסערליך נאר וואס עס טוט זיך אין הויז, היתכן, אז דער סך הכל איז דער וואס איר שרייבט?!
פארשטענדליך, אז מען דארף בעטען בא השם יתברך עס זאל זיין בעסער און נאך בעסער, ווארום ער איז דאך דער עצם הטוב, ומטבע הטוב להיטיב, אבער מען דארף אויך ניט איגנארירען די חסדים פון השם יתברך וואס מען האט שוין געזעהען, און בפרט אז ווי איר שרייבט אז מען האט געזעהען חסדים גלוים, און אפענע נסים.
איך וויל אונטערשטרייכען, אז איך מיין ניט צו זאגען מיט דעם אז מען דארף ניט אריינקוקען אין דעם וואס מען דארף, און מיין אויך ניט צו זאגען, אז עס פעלט אייך ניט אין ענינים עיקרים הנ"ל, איך וויל נאר באטאנען דאס גוטע, און גוט אין דער גרויסער מאס, וואס איר און אייער מאן האבען געזעהען אפילו מיט די פליישיגע אויגען.
נאך א נקודה אין דעם (און וועלכע איז ניט ווייניגער וויכטיג), וואס ערקלערט אין תורתנו הק', אז די מאס ברכות פון הקב"ה ווענדעט זיך אין א געוויסער מאס, ווי דער מענש נעמט זיי אויף, און אויפפירונג אין איינקלאנג מיט דעם און אנערקענונג פון די חסדים, פארגרעסערט דאס דעם צנור והכלים אויף צו באקומען זיינע חסדים בעתיד הקרוב ובעתיד בכלל.
פון די עצות היעוצות צו דעם, ווען מען וויל באקומען א הוספה אין די ברכות פון השם יתברך, איז צו טאן א טובה א צווייטען אידען בגשמיות אדער ברוחניות, און אזוי ווי אין געבען צדקה גשמיות נויטיגט זיך יעדערער, ד.ה. אז יעדערער האט א מעגליכקייט אין דעם, אזוי אויך איז אין טאן א טובה ברוחניות, און וואס מער מען גיט צו אין דעם, איז אויסער וואס מען איז מקיים א ציווי פון תורה, ואהבת לרעך וואס רבי עקיבא זאגט אויף דעם אז עס איז כלל גדול בתורה, און וואס דאס גיט צו אין די ברכות פון השם יתברך, קומט דא אויך צו דער ספוק נפשי, וואס מען זעהט פרי טוב בעמלו, און וואס דאס ווירקט דירעקט און אומדירעקט צום געזונט בעסערונג און אויף דער אפשאצונג השקפה פון דעם אלעס וואס עס ווערט געטאן אין זיך און ארום זיך, ויהי רצון איר זאלט אנזאגען גוטע בשורות בכל הנ"ל.
מען האט געדארפט בודק זיין די תפילין פון אייער מאן און אויך די מזוזות בא אייך אין דירה, און איר זאלט אפהיטען דעם גוטען מנהג פון בנות ישראל, צו געבען אויף צדקה יעדער מאל פאר ליכט צינדען ערב שבת און ערב יום טוב.
בברכה,
בשם כ"ק אדמו"ר שליט"א
מזכיר
B"H, 11 Teves, 5719. Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
In response to your letter from 31/21, in which you describe the various circumstances you and your husband have gone through and sum up that things have always been not good and even now are not good, etc., and from this your outlook on the future is understandable.
I am surprised at your conclusion to such a summary when you yourself write that from your entire family only a few remain and you are among them. You also write about various difficulties and illnesses that were experienced, also regarding your husband you write that things were not as expected, etc., yet he acted in certain matters, etc., and both of you have a home, etc. Looking into all this—what is happening not only outwardly but also within the home—how can it be that the overall conclusion is as you write?!
It is clear that one must pray to Hashem Yisbarach that things should be better and even better still, for He is the essence of goodness, and it is the nature of good to do good. But one must also not ignore the kindnesses of Hashem Yisbarach that have already been seen—especially as you write that there have been revealed kindnesses and open miracles.
I want to emphasize that I do not mean by this to say one should not look into what needs improvement or that nothing is lacking in the important matters mentioned above. I only wish to stress the good—and great good—that you and your husband have seen even with your physical eyes.
Another point here (which is no less important), explained in our holy Torah: The measure of blessings from Hakadosh Baruch Hu depends in some way on how a person receives them; conduct in harmony with this recognition increases the channel and vessels to receive His blessings in the near future and generally.
Among the most effective pieces of advice for increasing blessings from Hashem Yisbarach is to do a favor for another Jew—physically or spiritually. Just as everyone has an opportunity to give material charity (since everyone can participate), so too with doing spiritual favors; the more one adds in this area—not only does one fulfill a Torah commandment (Ve'Ahavta L'Rei'acha—"Love your fellow as yourself," which Rabbi Akiva says is a great principle in Torah) which itself increases Hashem's blessings—but it also brings inner satisfaction when seeing positive results from one's efforts. This directly and indirectly improves health and one's perspective on everything happening within oneself and around oneself. May it be Hashem's will that you share good news regarding all these matters.
Your husband's tefillin should be checked as well as the mezuzos in your home. You should maintain the beautiful custom of Jewish women—to give charity every time before lighting candles on Erev Shabbos and Erev Yom Tov.
With blessing, in the name of His Honor our Rebbe Shlita, Mazkir
Summary
The Rebbe teaches us to recognize G‑d's kindnesses—even amidst challenges—and to increase acts of goodness toward others as a way to draw down more blessings for ourselves. Practical steps like checking tefillin/mezuzos and giving charity before candle lighting are also emphasized.