ב"ה, ט"ו מנ"א, ה'תשי"ז
ברוקלין, נ.י.
שלום וברכה!
איך האב ערהאלטן אייער בריוו, אין וועלכן איר שרייבט וועגן די שוועריקייטן וואס איר האט אין דער היים, בפרט מיט אייערע קליינע קינדער שי' און אזוי ווי - לויט אייער אויסדרוק - דאס איז א פראגע טויט און לעבן פון אייערע קינדער, הויבט איר אן טראכטן וועגן זיי אריינגעבן - ח"ו - אין א מוסד פון א מיסיאן נוצרי אין רמלה.
איך בין זיכער אז דאס אויבנדערמאנטע איז געשריבן געווארן פון אייך אינגאנצן ניט אריינגעטראכטערהייט. ווארום אויב אפילו עס ואלט געווען ווי איר שרייבט א פראגע פון טויט און לעבן פון אייערע קינדער, איז צו געבן די קינדער אין א מיסיאן ניט קיין פראגע, נאר א זיכערער טויט ר"ל, וואס מ'טראכט אפצוטאן מיט אייגענע הענט.
ס'איז א מורא'דיקער הארצווייטיק, וואס נאכדעם ווי היטלער ימ"ש האט אויסגעמארדעט זעקס מיליאן אידן הי"ד, געפינען זיך אידן וואס זאלן זיך אויסדריקן (אפילו אויב ניט טראכטן בפועל) וועגן אריינגעבן אן אייגן קינד אין א מוסד נוצרי ר"ל, וכידוע וואס גלחים אין דייטשלאנד ועוד האבן געטאן צו אידישע קינדער, טאטעס און מאמעס.
נאר, ווי געזאגט, בין איך זיכער, אז דאס איז געשריבן געווארן ניט אויסגערעכנטערהייט, און אפשר האט אימיצער געגעבן די עצה צו שרייבן אזא נוסח, כדי צו מאכן א שטארקערן איינדרוק.
בהנוגע לפועל, דארפט איר זיך ווענדן צו מענטשן און מוסדות וואס פארנעמען זיך מיט אזעלכע ענינים, און זיכער קענט איר אין לוד אויסגעפינען זייערע אדרעסן, און בלי ספק וועט סוף כל סוף עפעס ארויסקומען דערפון.
ס'איז געוויס איבעריק אונטערצושטרייכן, אז קינדער זיינען א ברכה פון ג-ט וואס מ'גיט עלטערן זיי אויפצוהאדעווען און גליקלעך מאכן, ניט ר"ל אומברענגען מיט אייגענע הענט דורך טראכטנדיק אפילו וועגן מיסיאן ר"ל וכיו"ב. און בפרט אז מ'מוז אנקומען צו ספעציעלע ברכות פון דעם אויבערשטן בהנוגע דעם געזונט פון דער פרוי תי' דעם אייגענעם געזונט און פרנסה וכו'.
השם יתברך זאל העלפן איר זאלט קענען אנזאגן גוטע בשורות אין אלעס אויבנדערמאנטע.
בברכה.
B"H, 15 Menachem Av, 5717. Brooklyn, NY.
Shalom u'Vrachah!
I received your letter in which you write about the difficulties you have at home, especially with your small children, and as you express it—this is a question of life and death for your children—you are beginning to consider placing them—G‑d forbid—in an institution of a Christian mission in Ramle.
I am certain that what was mentioned above was written by you without full consideration. Because even if it were as you write—a matter of life and death for your children—giving the children to a mission is not a question but a certain death, G‑d forbid, which one would be carrying out with one's own hands.
It is a terrible heartbreak that after Hitler (may his name be erased) murdered six million Jews (may G‑d avenge their blood), there are Jews who would even express (even if not actually consider) giving their own child to a Christian institution, G‑d forbid. As is known what priests in Germany and elsewhere did to Jewish children, fathers and mothers.
But as said, I am sure this was written without calculation, and perhaps someone advised you to write such wording in order to make a stronger impression.
Regarding practical action: you should turn to people and institutions who deal with such matters, and surely in Lod you can find their addresses; without doubt something will eventually come from this.
It is certainly unnecessary to emphasize that children are a blessing from G‑d given to parents to raise and make happy—not, G‑d forbid, to destroy with one's own hands by even thinking about missionizing or similar things.
Especially since one must seek special blessings from the Almighty regarding the health of your wife (may she live), your own health, livelihood, etc.
May Hashem Yisbarach help that you will be able to report good news regarding all the above.
With blessing.
Summary
The Rebbe teaches that no matter how dire circumstances seem, handing Jewish children over to non-Jewish missions is never an option. Instead, one should seek support from proper channels and remember that every child is a Divine blessing entrusted for nurturing.