ב"ה, י"ז אלול, תשי"ח
ברוקלין.
שלום וברכה!
עס וואונדערט מיר, וואס איר ווילט אריינטייטשען במכתבי, אז די זאכען וואס איר שרייבט, זיינען ח"ו ניט וויכטיג, אין דער צייט, וואס זעלבסט פארשטענדליך אז אלע תרי"ג מצות ודרבנן ודקדוקי סופרים, זיינען וויכטיג פאר אלע אידןאון זיינען געגעבען שעווארען צורך הקב"ה צו משה רבנו מסיני פאר אלעאיצן, און די וויכטיקייט איז אזוי גרויס, שבלשון הרמב"ם הלכות תשובה פרק ג' הלכה ח', אז דער וואס זאגט אז אפילו נאר איין פסוק אדער איין ווארט פון תורה שבכתב און אזוי אויך פון תורה שבעל פה, האט משה רבנו געזאגט דאס פון זיך אליין און ניט מהקב"ה, נקרא כופר בתורה, און ווי ער איז מסיים דארט, אז אין לו חלק לעולם הבא.
אין דעם מכתב הכללי הנ"ל, רעט זיך ניט וועגען וויכטיקייט בכלל, עס איז נאר באטאנט געווארען די זאך וואס אן דעם איז אויס אידן ר"ל. וואס דארפמען מער ווי דער ענין הקרבנות, וואס דער גאנצער ספר ויקרא און א גרויסער טייל פון סדר במדבר, און דער סדר קדשים א.א. באשעפטיגען זיך נאר מיט קרבנות, ומשחרב בית המקדש אין לנו (בלשון הפייט, אין מוסף ליום כפור) לא קטרת ולא קרבן, וואס קיין איד אין דער גאנצער וועלט האט דאס ניט, און וואס נאך מער, אז ע"פ תורה, טאר מען איצטער ניט מקריב זיין קיין קרבן און ניט קטרת, און דאך איז אתם נצבים היום כולכם, אויך היום כפשוטו היינטיגען טאג.
אייער פראגע, אויף מלחמה געגען פשרות, אין דער צייט צ ווי איר דריקט זיך אויס צ אז תורה שבכתב ותורה שבעל פה, איז פול מיט פשרות, כמו פרוזבול, מכירת חמץ וכו'.
זעלבסט פארשטענדליך, אז פשרה מיינט, ווי אין ענגליש "קאמפראמייס", ד.ה.
מאכען פשרה מיט תורה, אבער פרוזבול און ענליכעס וועלכעס שטייט אין תורה, תורה שבכתב און תורה שבעל פה, וואס ווי געזאגט אויבען, איז דאך דאס אלס געגעבען געווארען צו משה מסיני, איז דאך דאס א חלק פון תורה אזוי ווי עשרת הדברות וכו'.
לויט אייער ציטירען פסוקים ומאמרי רז"ל, וויל איך האפען אז איר האט אלע טאג א קביעות עתים בלימוד התורה, כדין ומנהג ישראל, שחרית וערבית, און פון צייט צו צייט זייט איר מוסיף אויך אין דעם, וואס דאס איז א סימן פון חיות, אז עס וואקסט און קומט צו, והשי"ת יעזור שיוסיף בזה כמה וכמה.
בברכה לבשו"ט ולכתיבה וחתימה טובה לשנה טובה.
מיין מכתב הכללי: דלעיל חט"ו ה'תשעא.
B"H, 17 Elul, 5718.
Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
I am surprised by your suggestion in your letter that the matters you write about are, G‑d forbid, not important. It is self-evident that all 613 mitzvos, those from the Rabbis and the fine points of the Scribes, are important for all Jews and were given with great effort by the Holy One Blessed be He to Moshe Rabbeinu at Sinai for all Jews. Their importance is so great that in the words of Rambam (Hilchos Teshuvah 3:8), one who says even a single verse or word of the Written or Oral Torah was said by Moshe on his own and not from G‑d is called a denier of the Torah; as Rambam concludes there: he has no share in the World to Come.
In the aforementioned general letter, it does not discuss importance in general; it only emphasizes something without which there would be no Jews at all, G‑d forbid. What more do we need than the matter of korbanos? The entire book of Vayikra and a large part of Bamidbar and Seder Kodashim deal only with korbanos. Since the destruction of the Beis HaMikdash we have (as stated in the piyut in Musaf for Yom Kippur) neither incense nor offering—no Jew anywhere in the world has this. Moreover, according to Torah we are now forbidden to bring any korban or incense. Yet "Atem Nitzavim Hayom Kulchem" (You are all standing today), also means literally today.
Your question about fighting against compromises comes at a time when you express yourself that both Written and Oral Torah are full of compromises—like Prozbul, selling chametz, etc. It is self-evident that compromise means—as in English "compromise"—making a concession with Torah. But Prozbul and similar things found in Torah—Written and Oral—which as mentioned above were given to Moshe at Sinai—are part of Torah just like the Ten Commandments.
Based on your quoting verses and sayings of our Sages, I hope you have a set time every day for learning Torah according to Jewish law and custom—morning and evening—and from time to time you add to this as well. This is a sign of vitality—that it grows and increases. May Hashem help you add much more.
With blessing for good news and for being inscribed and sealed for a good year.
My general letter: above Chaf Tes Av 5771.
Summary
The Rebbe teaches that every mitzvah—whether Biblical or Rabbinic—is essential for every Jew. What may seem like compromises within Torah are actually integral parts given at Sinai; true compromise would mean deviating from Torah itself.