ב"ה, י"ט כסלו, תשי"ז
ברוקלין.
שלום וברכה!
אין ענטפער אויף דיין בריף פון יום ב', אין וועלכען דו שרייבסט, אז חאטש עס איז געווארען בעסער, דאך איז פון צייט צו צייט פראן מחשבות המבלבלות, און וואס איז דער תירוץ הכללי אויף דעם.
לויט ווי עס ווערט ערקלערט אין חסידות און אין תניא בפרט, איז דער כללות'דיקער ענטפער און דער אמת'ר [ענטפער] אויף דעם, אז עס [איז] ניטא קיין צייט צו פלפול'ן זיך אין דעם, ווארום א איד איז פארנומען און דארף זיין באשעפטיגט אין תורה ומצות, און בדרך ממילא שוואכט דאס אפ דעם צד שכנגד, און בפרט נעמענדיק אין אכט אז אחוץ וואס מען דערף טאן מיט זיך דארפמען אויך טאן פאר דעם צווייטען, וכמה שכתוב ואהבת לרעך כמוך, און בפרט די חברים אין דער ישיבה, און השם יתברך זאל דיר מצליח זיין אז דו זאלסט גיין מחיל אל חיל ולהיות ירא שמים חסיד ולמדן.
בברכה,
בשם כ"ק אדמו"ר שליט"א
מזכיר
B"H, 19th of Kislev, 5717. Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
In response to your letter from Monday, in which you write that although things have improved, from time to time there are still distracting thoughts, and you ask what is the general answer for this.
As explained in Chassidus and especially in Tanya, the general and true answer is that there is no time to debate or analyze this matter. A Jew is occupied and must be engaged in Torah and mitzvos; as a result, this automatically weakens the opposing side. Especially when considering that besides working on oneself, one must also help another—as it is written: 'VeAhavta LeRei'acha Kamocha' ("Love your fellow as yourself")—and particularly one's friends in yeshiva. May Hashem grant you success so that you go from strength to strength and become G‑d-fearing, a chassid, and a scholar.
With blessing,
In the name of the Rebbe Shlita
Summary
The Rebbe teaches that distracting thoughts are best overcome by immersing oneself in Torah study and mitzvah observance while also helping others. This focus naturally weakens negative thoughts without needing to analyze them directly.