יב אדר ב
דעֶר אָנְהוֹיב פוּן פָּרָשׁוֹת הַקָּרְבָּנוֹת אִיז:[1] אָדָם כִּי יַקְרִיב מִכֶּם קָרְבָּן לַה'.
עֶס האָט דאָך געדאַרְפט שְׁטֵיין אָדָם מִכֶּם כִּי יַקְרִיב גּוֹ', זאָגט דעֶר אַלְטעֶר רֶבִּי: אָדָם כִּי יַקְרִיב, בִּכְדֵי אַ מעֶנְשׁ זאָל וועֶרעֶן נעֶהנְטעֶר צוּ השי"ת אִיז מִכֶּם קָרְבָּן לַה', פוּן אַייךְ אַלֵיין דאַרף זַיין דעֶר קָרְבָּן, מַקְרִיב זַיין זַיין אֵייגעֶנעֶ בְּהֵמָה, דעֶם יֵצֶר הָרָע וואָס וועֶרט אָנְגעֶרוּפעֶן נֶפֶשׁ הַבַּהֲמִית.