ב"ה,
פון די פילע פערל וואס זיינען פראנען אין דער דא געדרוקטער שיחה, איז איינע פון די עיקרית דיקע - (זע אות טו):
אמאל האט מען געוואוסט, אז מ'דארף זיין - (זיין) א איד א ירא שמים, א חסיד. היינט דארף מען קענען - קענען לערנען, חסידות. ער מיט דער זאך זיינען צוויי ענינים (עכ"ל בקיצור קצת).
דאס איז אויך איינע פון די ענינים דספירת העומר - המשכת המוחין1 במדות, אז מען זאל זיך אויפפירען לויט דער הוראת המוחין והשכל - אט דאס וואס ער קען (במוחו) לערנען (נגלה דתורה), חסידות (פנימיות התורה) - זאל ער זיין אין טאג טעגליכן לעבען. אז ער און זיינע ידיעות זאלן זיין איין זאך.
און, אייגענטליך, איז דאס אויך מהענינים פון פנימיות התורה - וואס דער גילוי פון דעם איז לג בעומר (לקמן אות כא) - צו פאראייניגען און בעווייזען אז אלץ איז אחדות: חומריות איז מער ניט ווי אנאויסווייניגסטע זאך וואס מ'דארף מזכך זיין, און מאכען דאס פאר אויס חומריות, און אין גשמיות - ארויסבריינגען די פנימיות דערפון, וואס פאראיינציגט זיך מיט רוחניות ונשמת הדבר.
און דאמאלס ווערט דער מענטש - זיין נשמה זיין גוף און אלע זיינע ענינים - איין זאך.
און דער וועג דערצו איז דורך פנימיות התורה. וואס בעווייזט אין תורה גופא, אז אלץ איז איינס. פנימיות התורה2 בעווייזט ווי אין תורה איז רזי תורה און תורה הנגלית - לבושא דאורייתא, גופא דאורייתא, נשמתא דאורייתא ונשמתא לנשמתא3 דאורייתא - איין זאך. ובפרט בלג בעומר, וואס די גילויים פון לג בעומר זיינען, וואס דער בעל ההילולא - רבי שמעון בן יוחאי - האט מגלה געווען רזי דרזין. "מלין4 קדישין דלא גליאן עד השתא.. דהוא (קוב"ה) וכל סייעתי' קדישא דילי' אתו למשמע בחדוה מלין סתימין".
מנחם שניאורסאהן
ב' אייר ה'תיש"א ברוקלין נ. י.
1) ערקלערט אין דרושי ספירת העומר בארוכה. זע אויך ד"ה אני לדודי (קונטרס נז - לג בעומר תש"ח).
B"H, 2 Iyar 5711, Brooklyn, NY.
From the many pearls found in the printed sicha here, one of the main ones (see section 15) is: In earlier times it was known that a Jew needed to be a G‑d-fearing person, a chassid. Today, one must also be able to learn Chassidus. He and this matter are two separate things (end quote, slightly abbreviated). This is also one of the themes of Sefiras HaOmer—the drawing down of intellect into emotions—that one should conduct oneself according to the guidance of intellect and understanding; that what he knows (in his mind) in learning (Nigleh d'Torah), Chassidus (Penimius HaTorah), should be part of his daily life. He and his knowledge should be one thing.
And actually, this is also among the themes of Penimius HaTorah—whose revelation is on Lag BaOmer (see below section 21)—to unite and demonstrate that everything is unity: materiality is nothing more than an external thing that needs to be refined and made into non-materiality; and within physicality, to bring out its inner dimension, which unites with spirituality and the soul of the matter. Then a person—his soul, his body, and all his matters—become one thing. And the way to this is through Penimius HaTorah, which shows within Torah itself that everything is one.
Penimius HaTorah demonstrates how in Torah there are secrets of Torah and revealed Torah—levusha d'Oraysa (the garment of Torah), gufah d'Oraysa (the body of Torah), nishmata d'Oraysa (the soul of Torah), and nishmata l'nishmata d'Oraysa (the soul of the soul of Torah)—all are one. Especially on Lag BaOmer, whose revelations are those that the baal ha-hilula—Rabbi Shimon bar Yochai—revealed as secrets within secrets: "Holy words that were not revealed until now... for He (the Holy One Blessed Be He) and all His holy entourage came to hear with joy these hidden words."
Menachem Schneerson
Summary
True unity comes when one's knowledge in both revealed and inner Torah permeates daily life. Penimius HaTorah teaches that all aspects—body, soul, materiality, spirituality—are essentially one, especially as revealed on Lag BaOmer by Rabbi Shimon bar Yochai.