ב"ה, ה' מנ"א, תשי"ח
ברוקלין.
שלום וברכה!
ווי איך נעם אן, איז די אמת'ע סיבה דאס וואס עם איז שווער צו זיין א גאנצען טאג אונטער השגחה, און זיין פארבונדען מיט א באשטימטען סדר, ווארום ווי עס זעהט אויס, האט ער דאס אין דערהיים ניט געהאט. דערפון איז פארשטענדליך אז מען דארף זעהן בדרכי נועם ובדרכי שלום, אז ער זאל זיך געפינען דארט ביז עס וועט זיך אנהויבען דער זמן הלימודים, און זיכער אז וואס אלץ ווייטער, וועט עם זיין גרינגער צוטרייען זיך און דאס קען האבן א דויערענדע ווירקונג אויף א גאנץ יאר, צו קענען צונעמען דיסציפלין און איינשטעלען זיך אין סדר, ניט נאר אין די שעות פון סקול, נאר אויך אין שטוב, וואס פאר א קינד איז דאס די וויכטיגסטע.
פסיכאלאגיש דארפמען אויך אננעמען, אז ער וועט וויסען אז מען האט באשלאסען אז ער דארף בלייבען דארטען, וועט ער אויך אפמאכען זיין מיינד צו בלייבען, דאגעגען, זעהט אויס פון אייער שרייבען, אז דורך טעלעפאנישע געשפרעכען האפט ער, באפרייען זיך פון דעם קעמפ און בכלל דיסציפלין.
וואס איר שרייבט וועגען די מעדיצינישע באהאנדלונג - וויבאלד דאס איז א נייע זאך, האפענטליך וועט מען דאס טאן מיט די העכסטע פארזיכטיקייט, ד.ה. אז דער טשעקין יעדע עטליכע טעג זאל דאס זיין דער מינימום פון "עטליכע" און ניט דער מאקסימום.
ויהי רצון אז בכל הנ"ל זאלט איר אנזאגען גוטע בשורות און צוזאמען מיט אייער פרוי תחי' געזונטערהייט והרחבת הדעת זאלט איר האבען אמת'ן נחת וואס דאס איז חסידושער נחת פון אייערע קינדער שיחיו.
בברכה לבשו"ט בכהנ"ל.
B"H, 5 Menachem Av, 5718. Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
As I understand it, the real reason it is difficult for him to be under supervision all day and to be connected to a set schedule is because, apparently, he did not have this at home. From this it is clear that one should see to it—pleasantly and peacefully—that he should remain there until the learning period begins. Certainly, the longer he stays, the easier it will become for him to adapt; this can have a lasting effect for the entire year in terms of accepting discipline and adjusting to order—not only during school hours but also at home—which is most important for a child.
Psychologically as well, one must accept that if he knows it has been decided that he must stay there, he will also set his mind to remain. On the other hand, from your writing it appears that through telephone conversations he hopes to free himself from camp and from discipline altogether.
Regarding what you write about medical treatment—since this is something new, hopefully it will be done with the utmost caution; that is, checking every few days should be the minimum of "a few" days and not the maximum.
May it be G‑d's will that in all of the above you will report good news and together with your wife may you enjoy health and peace of mind and have true chassidic nachas from your children.
With blessing for good news in all of the above.
Summary
The Rebbe teaches that gentle consistency helps children adapt to discipline and structure both at camp and at home. He emphasizes careful medical oversight and encourages parents to foster resilience while wishing them true chassidic joy from their children.