ב"ה, י"ד תמוז, תשי"א
ברוקלין.
שלום וברכה!
איך בין געווען צופרידן צו הערן פון מר ... שי' וועגען אייך און וועגן אייער גוטע ארבעט פאר ענינים פון אידישקייט, און מר ... שרייבט מיר אויך אז איר דארפט האבן יעצט א רפואה;
ווען איך בין געווען פאריגן מאנטאג י"ב תמוז, אויפן ציון פון מיין שווער כ"ק אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, האב איך אייך מזכיר געווען לרפואה, און איך האף אז איר וועט מיר קאנען אנזאגען א בשורה טובה אז איר פילט שוין בעסער, און וועל אייך דאנקבאר זיין פאר דער בשורה טובה אין דעם.
איך וויל אייך מעורר זיין אויף דער תקנה פון מיין שווער כ"ק אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, צו זאגן אלע טאג נאכן דאוונען אין דער פריה, א יום תהלים (ווי דער תהלים ווערט פאנאנדערגעטיילט אויף די טעג פון חדש) אזוי אז אין פערלויף פון חדש זאל מען לפחות איין מאל האבן געזאגט דעם גאנצן תהלים. און אויך צו לערנען אלע טאג א פרשה חומש מיט פירוש רש"י, און איך האף אז בלי נדר וועט איר זעהן צו מקיים זיין - דעם זאגן תהלים און לערנען חומש מיט פירוש רש"י - מכאן ולהבא, וואס די ביידע ענינים פון די שיעורים זיינען ממשיך ברכה והצלחה אין דעם לעבן פון א אידן.
אין דער סדרה פון דער פאריגער וואך וואס מען האט געלייענט שבת, איז דער ערשטער פסוק, זאת חקת התורה, ווערט אין תורת החסידות ערקלערט, אז דער ווארט חקת האט נאך א בעדייטונג, פון דעם לשון חקיקה וואס דאס איז א רמז, אז אידן דארפן לערנען תורה און מקיים זיין מצות אין א אופן פון חקיקה, ניט אזוי ווי א ענין פון כתב, וואס דער דיו (אינק) איז א באזונדער זאך און אויף וואס מען שרייבט איז א באזונדער זאך, נאר שפעטער ווערן זיי צוזאמנגענומען און פארבונדען איינע מיט די אנדערע, נאר עס דארף זיין - דער לימוד התורה און קיום המצות - אין א אופן פון חקיקה, ווי מען קריצט אויס אותיות אויף א שטיין, וואס די אותיות זיינען פון דעם זעלבן שטיין אליין, ניט קיין צוגעקומענע זאך פון דער פרעמד, אט אזוי איז אויך אין קיום המצות ולימוד התורה, דארף זיין ווי א ענין פון חקיקה, אז ער און די תורה און די מצות, איז איין זאך. און דענסטמאל זאגט די תורה, אם בחקותי - פון לשון חקיקה - תלכו, איז דענסטמאל, ונתתי גשמיכם בעתם ונתנה הארץ יבולה וגו'.
בברכת רפואה קרובה.
B"H, 14 Tammuz, 5711.
Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
I was pleased to hear from Mr. ... regarding you and about your good work for matters of Yiddishkeit, and Mr. ... also writes to me that you now need a refuah; when I was last Monday, the 12th of Tammuz, at the resting place of my father-in-law the holy Rebbe zatzal nbg"m zya"a, I mentioned you for a refuah, and I hope that you will be able to inform me good news that you are already feeling better, and I will be grateful for this good news.
I want to arouse you regarding the takanah of my father-in-law the holy Rebbe zatzal nbg"m zya"a: to say every day after davening in the morning a yom Tehillim (as Tehillim is divided into days of the month), so that over the course of a month one should at least once have said the entire Tehillim. And also to learn every day a parsha of Chumash with Rashi's commentary. I hope that bli neder you will see to fulfill—saying Tehillim and learning Chumash with Rashi's commentary—from now on; both these practices draw down blessing and success in a Jew's life.
In last week's parsha which was read on Shabbos, the first verse is "Zot Chukat HaTorah" (This is the statute of the Torah). In Chassidus it is explained that the word "chukat" has another meaning from the root "chakikah" (engraving), which hints that Jews must learn Torah and fulfill mitzvos in a manner of engraving—not like writing where the ink is separate from what it is written on and only later are they joined together; rather, Torah study and mitzvah observance should be like engraving letters into stone—the letters are from the very same stone itself, not something added from outside. So too in fulfilling mitzvos and learning Torah—it should be like engraving: he and the Torah and mitzvos are one thing. Then the Torah says: "Im Bechukotai—if you walk in My statutes," from "chakikah," then "v'natati gishmeichem b'itam v'natnah haaretz yevulah..." (I will give your rains in their time and the land will yield its produce...).
With blessings for a speedy recovery.
Summary
The Rebbe encourages daily Tehillim and Chumash with Rashi as channels for blessing. He teaches that Torah and mitzvos should become part of one's essence—like engraved letters—so Jew, Torah, and mitzvos are truly united.