ב"ה, כ"ד ניסן, תשי"א ברוקלין.
שלום וברכה!
... זה לשון הפ"ש שבקשתי את בנו שי' למסור לכבודו שי':
"לחיים, דער טאטע זאל זיין א חסיד בגלוי, א חסיד בהעלם איז ער שוין, קינדער חסידים האט ער ת"ל, אבער אז ער וועט זיין א חסיד בגלוי, וועט ער קענען צוהעלפן זיינע קינדער צו זיין חסידים בגלוי".
ופירוש הדברים:
קענענדיק מיין שווער כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, ווייס איך זיכער, אז ער איז געווען א צדיק, ודברי צדיקים און זייערע פעולות זיינען אמת, און זיי זיינען חיים וקיימים לעד, ופשיטא אז עס ווערט פון זיי גארניט פארפאלען.
איך האב געהערט כמה פעמים פון כ"ק מו"ח אדמו"ר ווי ער האט גערעט וועגען אייך און וועגען אייער פרוי תחי' און וויפיל כחות ער האט געלייגט אויף אייך וזוגתו תחי', סיי דירעקט אין געשפרעכן מיט אייך, און אונדירעקט אויף זיינע וועגן, מיט א קאפיטל תהלים וכו', אויך האב איך געהערט פון כ"ק מו"ח אדמו"ר וועגען די האפנונגען וואס ער האט געהאט אויף אייערע קינדער שי', און וואס מען זעהט אפילו בעיני בשר, אז זיי ווערן ביסלעכווייס מקויים אלץ מערער און מערער.
על יסוד הנ"ל, וואס פעולת צדיק ובפרט פון א רבי'ן, ווערט פון זיי גארניט פארפאלן, בין איך בטוח, אז די אלע גוטע זאכן וואס דער שווער דער רבי, האט אין אייך געוואלט זעהען, וועט דאס אראפקומען בפועל, א טייל פון דעם איז שוין געקומען בפועל, און איך בין זיכער אז אלץ וועט זיין בגלוי אויף די גאנצע הונדערט פארצענט.
זעלבסטפארשטענדליך, אז דא האנדעלט זיך ניט וועגן קיום המצוות כפשוטו, וואס דאס איז אלעמאל געווען בא אייך און אין אייער הויז, נאר דא רעט זיך וועגן ענינים פון לפנים משורת הדין, וואס אין דעם איז ניט שייך קיין גבול, און וויפיל א נברא זאל ניט צוקומען, קאן ער נאך אלץ מער שטייגען אין דעם.
אבער עס איז דאך, אין חבוש מתיר את עצמו, דארפמען האבן א סיוע פון א צווייטן, ווי דער מיטעלער רבי (בן אדמו"ר הזקן) האט געזאגט, אז דענסטמאל איז דאס צוויי נפש אלקית, אויף איין נפש הבהמית, ובפרט אז מען האט א סיוע פון אזא, ווי כ"ק מו"ח אדמו"ר, וואס זיין זכות אליין איז גרויס, נוסף אויף דעם זכות אבותיו הקדושים שמסייעהו.
און דאס איז פירוש הדברים, וואס איך האב געמיינט, אז "א חסיד בהעלם איז ער, און ער זאל זיין א חסיד בגלוי" אין א הנהגה פון לפנים משורת הדין בתכלית, וואס כ"ק מו"ח אדמו"ר האט אייך געגעבן כחות - און ווי איך האב שוין געשריבן - ניט נאר אין די דבורים מיט אייך פנים בפנים, נאר אויך זייענדיג פאר זיך אין זיין חדר, מיט א קאפיטל תהלים וכו', אבער איר האט דאס נאך בגלוי ניט אלעס אויסגעניצט, וויילע עס איז אונמעגליך אויסניצן א ברכה פון א צדיק עד סופה ותכליתה.
במילא האב איך געוואונשן, אז די ברכות וואס כ"ק מו"ח אדמו"ר האט אייך געבענטשט, בפניו ושלא בפניו, זאלן זיי מקויים ווערן במילואן.
און די גרעסטע ברכה בא יעדער מענשן און בפרט בא אידן, איז דאך נחת פון קינדער, וכמרז"ל בכל אדם מתקנא חוץ מבנו וכו', האב איך דאס בפירוש ארויסגעזאגט און מפרש געווען, אז די ברכה פון כ"ק מו"ח אדמו"ר זאל בא אייך מקויים ווערן, אז די קינדער אייערע זאלן זיין חסידים בגלוי.
ב
און דער טעם הדבר, וואס איך האב איבערגעגעבן די ברכה דורך אייער זון שי' בעת ההתועדות איז, וויילע עס שטייט אין ספרים, אז בעת א איד זאגט א דבר ברכה, און עס שטייען צען אידן, און ענטפערן אמן, ווערט דער דבר הברכה, א ברכה פון א רבים, און א רבים וואס אכל בי עשרה שכינתא שריא (סנה' לט, א), ובפרט אז עס זיינען דערביי צענדליגער עשרה, און עס איז א צייט פון סעודת שבת ויו"ט, שהיא סעודת מצוה, ובפרטי פרטיות, ווען דאס איז נאך במקום קדוש בית הכנסת ובית המדרש, האב איך ניט געוואלט דורכלאזן די געלעגנהייט, זעהענדיק אז עס זיינען אנוועזענד און מען געפינט זיך צווישן אידן גוטע פריינד און וועלכע שטייען אין א התעוררות, האב איך אויסגעניצט די געלעגענהייט, בכדי עס זאל זיין מיט דער הסכמה פון אלע אנוועזענדע אידן וועלכע זיינען שבת'דיק יו"ט'דיק און אין א זמן פון סעודה שלישית, וואס איז א זמן פון רעווא דכל רעווין (ווי מיר זאגן אין די זמירת שבת ומקורו בזוהר הקדוש), אז זיי אלע זאלן מסכים זיין, אז די ברכות וואס כ"ק מו"ח אדמו"ר האט געגעבן זאלן מקויים ווערן במילואן, און איינע פון די עיקרים איז, אז מען זאל זיין חסידים, טאן לפנים משורת הדין, און טאן א טובה דעם צווייטן, אפילו ווען זיך זאל זיין א היזק ח"ו פון דעם, ווי תוספות איז מפרש דעם פירוש חסיד וכו' (נדה יז, א, ועייג"כ שבת קך, א)...
בפ"ש לכל ב"ב שי' ובברכה.
B"H, 24th of Nissan, 5711.
Brooklyn.
Shalom u'Vrachah!
This is the wording of the message I asked your son to deliver to you: "L'Chaim! The father should be an open chasid; he is already a hidden chasid. He has, thank G‑d, chasidic children. But if he will be an open chasid, he will be able to help his children also become open chasidim."
The explanation is as follows: Knowing my father-in-law, the previous Rebbe, I am certain that he was a tzaddik. The words and actions of tzaddikim are true and everlasting; nothing from them is ever lost. I have heard many times from my father-in-law how much effort he invested in you and your wife—both directly in conversations with you and indirectly through his own ways, with a chapter of Tehillim and so on. I also heard from him about the hopes he had for your children, and it is evident even physically that these hopes are gradually being fulfilled more and more.
Based on this—that the actions of a tzaddik, especially a Rebbe, are never lost—I am certain that all the good things my father-in-law the Rebbe wanted to see in you will come to fruition. Part of this has already materialized, and I am sure everything will be revealed fully and completely.
Of course, this does not refer to simply fulfilling mitzvos as usual—which has always been present with you and in your home—but rather matters that go beyond the letter of the law (lifnim mishurat hadin), where there are no limits. No matter how much a created being achieves in this area, there is always room for more growth.
However, "a prisoner cannot free himself," so one needs help from another person. As the Mitteler Rebbe (son of Admor Hazaken) said: then it becomes two nefesh Elokit against one nefesh habehemit—especially when one has help from someone like my father-in-law the Rebbe, whose merit alone is great in addition to the merit of his holy ancestors who assist him.
This is what I meant by saying "he is already a hidden chasid; let him be an open chasid"—to act with utmost lifnim mishurat hadin. My father-in-law gave you strengths—not only through direct conversation but also privately in his room with a chapter of Tehillim and so on—but you have not yet fully utilized all these blessings openly because it is impossible to exhaust a tzaddik's blessing entirely.
Therefore I wished that all the blessings my father-in-law gave you—both in your presence and not—should be fulfilled completely. The greatest blessing for any person—and especially for a Jew—is nachas from one's children. As our Sages say: "A person envies everyone except his son," etc., so I explicitly stated that my father-in-law's blessing should be fulfilled for you: that your children should be open chasidim.
The reason I conveyed this blessing through your son at the farbrengen is because it says in seforim that when a Jew gives a blessing in front of ten Jews who answer Amen, it becomes a communal blessing—and wherever ten Jews gather together, the Shechinah rests (Sanhedrin 39a). Especially when there are many tens present at a Shabbos or Yom Tov meal—a seudas mitzvah—and particularly when it takes place in a holy place like a shul or beis midrash—I did not want to miss this opportunity. Seeing that we were among good friends who were inspired at seudah shlishit—a time called 'rava d'chol ravin' (as we say in Shabbos zemiros; its source is Zohar)—I took advantage so all those present would agree that my father-in-law's blessings should be fulfilled completely. One of the main points is to be chasidim—to act beyond the letter of the law and do good for others even if it may cause oneself some loss G‑d forbid—as Tosafot explains regarding what defines a chasid (Niddah 17a; see also Shabbat 63a).
With regards to all your family members—with blessings.
Summary
The Rebbe teaches that revealing one's inner chasidic qualities openly inspires others—especially one's children—to do likewise. The enduring power of a tzaddik's blessings ensures they will ultimately manifest fully when combined with communal support and personal effort beyond obligation.